Skírnir

Árgangur

Skírnir - 01.08.1907, Blaðsíða 86

Skírnir - 01.08.1907, Blaðsíða 86
278 Erlend tiðindi. Marokkómálið. Friður hefir verið um álfuna alla þetta nýliðna sumar, enda færi ekki vel á öðru, rétt á meðan friðarþingið er háð. En vopnum brugðið og vakið blóð lítils háttar utan marka, í þrœtulandinu Marokko. Það er fagurt land og eigulegt, viðlíka stórt og alt Frakkland, en strjálbygðara miklu, með því að þar byggja lítt siðaðar þjóðir og sundurleitar, Berbar, Arabar og Blökkumeun, eða kynblendingar þeirra þjóða allra, 5—6 miljónir alls, að mœlt er. Vestrœnu stór- veldin, England og Frakkland, hefir lengi munað í þetta land, England vegna þess ekki sízt, að það liggur öðrum megin að Njörvasundum, en þar eiga þeir þrátt leið xim, Bretar, með her- skipastól sinn, framar öllum þjóðum öðrum, — þeir sem eru heims- ins langmesta særíki. En eigi er Frökkum minni vorkunn, þótt þeim leiki hugur á Marokko, eða að minsta kosti á að hafa þar meiri afskífti en aðrar þjóðir, með því að þar liggja saman landa- mæri frá því er Alz-ír álimaðist ríki þeirra snemma á öldinni sem leið. En nú vék svo við, að Bretastjórn hafði fyrir rúmum fjórð- ung aldar gerst heldur fjölþreifin til landa austar betur við Mið- jarðarhaf sunnanvert, þar sem heitir Egiptaland. Það var þá er Arabi hóf þar uppreist og Bretar þóttust þurfa að skakka leikinn og »friða« landið. Frakkar hófðu látið það svo vera, en aldrei tjáð sig á það sátta né þeirri tilhögun samþykka, að Bretar róði þar lögum og lofum, eins og þeir ættu landið og vseru löglega að því komnir. Nú unnu þeir það til samlyndis, að þeir gerðu þann sáttmála við Frakka, 8. apríl 1904, að Frakkar mættu átölulaust af þeirra hendi, Breta, »gæta friðar þar í Marokkó og veita full- tingi til þeirra umbóta, er landið þarfnaðist, hvort heldur væri í stjórnarháttum, búnaði, fjárhagsmálum eða hernaðarmálum ; þeir mundu, Bretar, láta það hlutlaust, þótt Frakkar gerðu sem þeim líkaði í þeim efnnm«. Þar með hugðu flestir allri þrætu lokið um forlóg Marokkóríkis. En einn af höfuðdrotnum álfunnar kunni því ekki vel, að vera gerður fornspurður um annað eins stórmál. Það var Vilhjálmur keisari. Hann er og auk þess í sívaxandi landþröng fyrir sína sívax- andi þegnafjölskyldu. Enda þótti honum allilt til þess að vita, að hans og þeirra hinn forni fjandi, Frakkar, efldust þann veg stórum orðalaust og fyrírhafnarlaust. Hann siglir Orminum langa, Hohenzollern, suður um sæ, lendir i Tangier við Njörvasund vorið eftir, 31. marz 1905, alþjóða-sæ-
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96

x

Skírnir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Skírnir
https://timarit.is/publication/59

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.