Kirkjuritið


Kirkjuritið - 01.05.1965, Síða 57

Kirkjuritið - 01.05.1965, Síða 57
KIRKJURITIÐ 295 Merkur amerískur mannfræðingur, Loren Eisley að nafni, skrifaði síðastliðinn vetur grein um þetta efni, j)ar sem hann segir á jtessa leið: Það skilur manninn og allar aðrar lífverur, sem oss eru kunn- ar, að liann einn er háður sagnfræðileguni örlögum á þann veg að liann lifir af andlegri arfleifð, sem yfirfærizt frá einni kyn- slóð til annarrar ýmist í vaxandi eða minnkandi mynd. En nú virðist sem nútíðarmenn viiji varpa þessari arfleifð fyrir horð og skera á lífjjráð fortíðarinnar. Slíkt Iilyti að leiða til glöt- unar. Án rótfestu í fortíðinni verður nútíðin lík fokdreif og framtíðin svo að segja út í bláinn. Sænskur lieimspekingur Alf Ahlberg bendir á að Bertrand Russell, sem enginn væni um íhaldsemi, sé líkrar skoðunar. Hann kveði nútíðarmenn vera |)á „útúrhorulegustu“, sem lifað liafi frá |)m' á dögum Hómers. Þá vanti víðskyggni og fram- sýni. Valdamenn nútímans séu fáfróðir um fortíðina, beri enga virðingu fyrir menningararfleifðinni, og skorti skilning a })eim verðmætum, sem þeir séu í þann veginn að kasta á glæ. Þeir Iiafi óverðskuldaða fyrirlitningu á fortíðinni, og enn ó- verðskuldaðri aðdáun á nútímanum. í jiessu sambandi ræðir Alilherg sérstaklega gildi kristinnar arfleifðar og viðhorfið til hennar. Hann heldur því frarn að asamt fornmenningunni húum vér mest að henni. Því til rök- stuðnings nægi að nefna að mestu afrekin á sviðum lista, sið- gæðis og lieimspeki síðari alda verði livorki skilin né skýrð nieð öðru en Biblíunni. Sögur Biblíunnar og tilvitnanir í kana voru öllum auðskildar fyrir fimmtíu árum. Allir vissu hvað Strindberg var að fara með því að kalla ævisögu sína «Sonur ambáttarinnar“. Nú er svo komið að ýmsir „mennta- inenn“ liafa ekkert liugboð um það. Aldberg spyr, livort það muni vera vitandi ætlan viðkomandi forráðamanna að engu skipti Jmtt æskulýðurinn skilji ekki nein lúifuðafrek vestrænnar menningar fyrri alda. Ekki aðeins þau, sem kalla má trúarleg í venjulegum skilningi: Verk þeirra Hantes, Miltons, Michélangelos og Giottis, Baehs eða Hándels. Heldur líka rit eins og Pétur Gaut, eða mikinn Iiluta kvæða Frödings og Karlfeldts, eða bækur Per Lagerkvists. Honum Þnnst slíkur ófróðleikur stefna til mikillar andlegrar fátæktar.
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104

x

Kirkjuritið

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.