Eimreiðin


Eimreiðin - 01.01.1924, Blaðsíða 116

Eimreiðin - 01.01.1924, Blaðsíða 116
112 í BRAGALUNDI eimrEIí"n það ljóst, sem vér hugsum. En skáldið segir oss það óhikað- Það lýsir fyrir oss hinu háleita takmarki voru og eilífa gi'"1, Því hefur verið haldið fram, að snillin væri fólgin í því, að undirvitundin brytist fram í dagsljósið og flytti upp úr fylssn' um sálarlífsins það, sem lægi hálffætt og falið í hugum íjöW" ans. Hversu haldgóð sem sú tilgáta er, þá er hitt víst, að skáldskapurinn gerir ekki að eins lífið fjölbreyttara, heldur hjálpar hann oss að finna samræmi í hinum margvíslegu ósarn- stæðum þess. Skáldið sýnir oss með andagift sinni óvaenta fegurð álstaðar í óendanlegri fjölbreytni náttúrunnar, opinberar oss dýrð mannlífsins og finnur lausn á hinum margvísleSu ráðgátum, sem umlykja oss á alla vegu. Skáldið er bæði du»" spekingur og spámaður. Hann þýðir hinar römmu rúnir tu- verunnar og hrópar þýðingu þeirra út meðal lýðsins. Það ma til sanns vegar færast um skáldið, að það láti blinda sjá °S daufa heyra, hræri tungu málleysingjans til lofsöngs og laU hinn lama taka til fótanna af fögnuði. í þriðja lagi þeyta skáldin herlúðra og kalla menn til orusW- Þau eru hinir óviðurkendu löggjafar heimsins. Þau eru máttug, af því að þau boða hin eilílfu lögmál. Almenningi er hætt ^iö að láta leiðast af falsspámönnum, hætt við að Iáta villa sér sýu» hætt við að láta fordóma og persónulegan fjandskap hlaupa með sig í gönur. En þrátt fyrir það, þó að þetta og annað ems eigi sér víða stað í heiminum, er ástandið ekki eins slæmt ems og það virðist vera á yfirborðinu. Það er ávalt til hugrakkuf hópur manna, sem sér í gegnum blekkingarvefi samtíðar sinnar og leggur réttlátan mælikvarða á ástandið. Þessir menn sj» meinin og benda á lækninguna. Smátt og smátt draga þeir aö sér athygli fjöldans, því þrátt fyrir fordómana er þó eðlisávísufl lýðsins heilbrigð og segir til sín fyr eða síðar. Skáldið vu bæta meinin, en flekkar aldrei sverð sitt í saklausu blóði. Þa^ kveður sér hljóðs, blæs herlúður sinn svo heyrist of lönd o' • Og múrarnir hrynja; járnhliðin sundrast. Skáldið er ætíð brautryðjandi. Rödd hans er rödd hrópand- ans í eyðimörku. Hann er fæddur leiðtogi þjóðanna. Sv. S.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148
Blaðsíða 149
Blaðsíða 150
Blaðsíða 151
Blaðsíða 152

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.