Eimreiðin


Eimreiðin - 01.01.1924, Blaðsíða 98

Eimreiðin - 01.01.1924, Blaðsíða 98
94 RAUÐA SNEKKJAN eimREIÐ'N um sínum. En hann endurgalt það aldrei með því að líta við til hennar. Hún horfði á eftir honum uns hann hvarf. Það virtist hvíla á honum einhver mara og alt látbragð hans virt- ist bundið viðjum þagnarinnar. Ástfangin og með aðdáun starði Úríana á eftir Ardi og gleymdi alveg gamla netinu, sem lá l kjöltu hennar. Og þannig sat hún, Úríana hin fagra og 3e^~ ríka, stúlkan, sem ungu mennirnir kölluðu: La Fiamma1. Þannig leið langur tími, og ungan stúlkan fann, að hun unni Ardi hinum þögla. Þó að Uríana væri yndisleg eins og sjálf fegurðargyðjan, hafði enginn karlmaður nálgast hana. Því hún fyrirleit þa, sem þráðu hana í auðmýkt. Geðríki hennar heimtaði járn- fastan vilja, sem héldi henni í fjötrum með ofurafli karlmenn- isins. Hún þráði að horfa í björt, staðföst og óbifanleg, ógn- um þrungin augu, sem gætu beygt hana og hertekið. Hun vildi lúta afli þeirra í kærleika eins og dýrðlingurinn píslar- vættinu. Hún þráði, að ástin kæmi eins og þrumugnýr, kaemi eins og ofviðrið, sem þenur út voðir skipanna og ber þau langt á haf út. Sál hennar vildi láta sigrast, áður en hun gæfi sig sjálfa. Ella ætlaði hún að halda áfram að bæta net sín og hlusta þegjandi á sögur kvennanna og gamalmenn- anna, sem sátu í kofadyrum sínum á ströndinni og unnu eins og hún í sólskininu og svalandi blænum utan af hafinu. Annars ætlaði hún að láta sér standa á sama um alt, láta sér nægia að sýna piltunum fyrirlitningu og syngja kliðmjúku ástar- söngvana sína, eins og áður. Því Úríana hafði fagra söng- rödd, ástríðufulla og hreimmikla. Svona hafði langur tími liðið, og nú stóð Úríana í fegursta skrúði æskunnar. Hún var tuttugu og fimm ára. Asta harO' hún ekki notið. En það hrygði hana ekki, þótt hún væri hen eins og loginn, sem liðast líkt og höggormur upp mót himni. svo sem til að sýna blíðuatlot loftinu, sem gefur honum Kfc Hún skeytti ekki um að halda sér til. í herbergi hennar var að eins eitt rúm og gömul dragkista. í henni geymdi hun föt sín og hörlínið, sem móðir hennar hafði látið henni eftir í heimanmund. Engin skrautáhöld voru í herberginu, ekKi 1 La Fiamma: eldsloginn, hin logheita.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148
Blaðsíða 149
Blaðsíða 150
Blaðsíða 151
Blaðsíða 152

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.