Eimreiðin


Eimreiðin - 01.01.1924, Blaðsíða 123

Eimreiðin - 01.01.1924, Blaðsíða 123
E'MREIBIN RITS]Á 119 °kkur trúir aldrei á annað en matinn . . . þegar korniö kom í vetur — menn rugluðust í trúnni á hávaðann, en fóru að trúa á kornið". Julía er eftirlætisbarnið í leikritinu, en höfundinum eru stundum mis- Sðar hendur, þegar hún eða mentaða fólkið, sem aðallega er Júlía og . "sdal móðir hennar, eiga að segja eitthvað sem lýsir tilfinningu. — Vsfa þætti er Baldur að siíta Júlíu af sér, því hann er í verkamanna- eVnngunni, og hún er fyrir honum. Hann gerir það nauðugur. Júlía S'r fyrst, þegar hún sér hvað hann fer: „ . . . Þú getur ekki svikið 'S — svikið mig í trygðum". Baldri vefst tunga um tönn, hann neitar 'i en segir þau komin út á tæpasta hyldýpisbarminn, hann sé að bjarga enni. þv; svarar ]u]ja meo grátkæfðri rödd:.....„Þú ert að svíkja kur ofan í djúpið!" Svo talar engin manneskja, sem er í mesfu geðs- r'ngu; svörin verða, þegar svo er, ofur einföld og óbrotin. — Höf- ndurinn sýnir það í fjórða þætti, að einmift Júlía getur talað einfalt og afram. Hún er komin úf í vorveðrið eftir margra mánaða legu. Júlía: Er langt síðan hafísinn fór? rru Asdal: Já, það er langt síðan. Hefurðu ekki veift því eftirtekt? ¦fulía: Nei. Er langt síðan sumarið kom? "un hefur um ekkert hugsað, nema þennan pilt, sem hún nú ekki við að fá. Þessar spurningar hennar sýna sálarástandið, sem hún hef«r verið í. egar Baldur er nú búinn að áfta sig, þá vill hann taka upp merki Qa's, en með nýjum hætti, — „gefa hverjum manni hlutdeild í hvoru- 9S)a, ábyrgð og arði". Hann aetlar að leggja út í tilraunina og hefur Sio úrvalið úr félögum sínum til að kaupa með sér skipið, sem flutti nið. Fjöldinn segist þarfnast formanns, og má ekki vera látinn sigla eisin sjó. Hver á að bera fulla ábyrgð á störfum allra, en stjórnin vera í höndum formannsins sjálfs. — Þetla verður svo: „Sigling úf 0rminn gegnum þrðngt sund", — eins og frú Ásdal kallar það á rósamáli sinu. Ct þetta á að vera úrlausn á félagsmálinu mikla, þá er hún óljós. ernig eiga nú allir verkfærir menn að eignast hlut í einhverju fyrír- 'i sem þeir vinna í! Hvað verður um þá, sem ekki geta lagt neinn ' fyrirtækið? Hvað verður af öllum þeim, sem óvaldir eru, og sem elar myndu segja að væru „ekkert gott?" Reynslan hefur sýnt, að það engm vissa fyrir því, að þeir menn, sem eiga hlut í fyrirtækinu þar Peir vinna, geti gert verkfall — á móti sjálfum sér. Þeir sem ert e'9a, geta í rauninni enga ábyrgð fekið á sig. Mikil áhersla er
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148
Blaðsíða 149
Blaðsíða 150
Blaðsíða 151
Blaðsíða 152

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.