Dvöl - 01.03.1937, Blaðsíða 67

Dvöl - 01.03.1937, Blaðsíða 67
D V 0 L 129 að hún var farin að ganga fjögur. Hann gat ekki náð í peningana í dag — það yrði búið að loka bank- anum, áður en hann kæmist þang- að. Litlu stúlkurnar tóku eftir svip hans og æptu hvor í kapp við aðra: „Húrra! Nú verðið þér líka að vera hér lengur!“ Ashurst svaraði engu. Aftur sá hann fyrir sér andlitið á Megan, þegar hann hvíslaði að henni við morgunverðarborðið: ,,Eg ætla að fara til Torquay, ástin mín, og ná í allt, sem við þurfum; ég kem aftur í kvöld. Ef gott verður veður, get- um við farið í nótt. Vertu tilbúin.“ Hann sá aftur fyrir sér, hvernig hún titraði og hlustaði áköf eftir orðum hans. Hvað skyldi hún halda? Svo áttaði hann sig allt í einu og tók eftir því, að hin stúlk- an, háa, ljóshærða stúlkan með Díönu-svipinn, sem stóð á bakk- anum, horfði einbeitt og rannsak- andi á hann; hann sá blá, spyrj- andi augu undir lítið eitt hallandi brúnum. Ef þau vissu, hvað hann var að hugsa um — ef þau vissu, að næstu nótt hafði hann ætlað —! Nú, þau myndu sjálfsagt láta í ljós viðbjóð sinn og svo yrði hann einn eftir í jarðhúsinu. I huga hans var emkennilegt sambland reiði, gremju og blygðunar, en hann stakk úrinu aftur í vasa sinn og sagði hvatlega: ,,Já, ég get ekki lokið mér af í dag.“ „Húrra! Nú getið þér komið með okkur í bað.“ Það var ómögulegt annað en slaka til fyrir ánægju litlu telpn- anna og brosinu á vörum Stellu. „Ágætt, gamli vinur,“ sagði Halli- day. „Ég skal sjá um gistingu handa þér í nótt.“ En aftur þyrmdi yfir Ashurst af þrá og samvizku- biti og hann sagði daufur í dálk- inn: „Ég verð að senda skeyti.“ Þau voru nú orðin leið á tjörn- inni og fóru heim í gistihúsið. — Ashurst sendi skeytið og stílaði það til frú Narracombe: „Get því miður ekki komið aftur fyr en á morgun.“ Auðvitað myndi Megan skilja það, að hann hefði ekki get- að lokið öllu, sem hann þurfti að gera; og honum létti um hjarta- rætur. Þetta var yndislegt kvöld, hlýtt, sjórinn var blár og sléttur, og sund var uppáhalds-íþróttin hans; honum þótti gaman að hafa unnið traust litlu telpnanna og hafði ánægju af að horfa á þær, og Stellu, og sólskinsandlitið á Halliday. Þetta var ekki alveg laust við að vera dálítið fjarri raunveruleikanum, en þó í sjálfu sér ákaflega eðlilegt — eins og þetta væri hið síðasta stundar- afturhvarf til venjulegs lífs, áður en hann legði út í æfintýrin með Megan við hlið sér. Hann fékk sér lánuð baðföt og svo lögðu þau öll af stað. Halliday og Ashurst af- klæddu sig bak við klett, systurn- ar bak við annan. Ashurst fór
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76

x

Dvöl

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dvöl
https://timarit.is/publication/619

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.