Skagfirðingabók - 01.01.2002, Page 47

ATHAFNASKÁLD í SKAGAFIRÐI
2 Ár 1947—48: Barnaskóli Sauðárkróks.
3 Ár 1952: Sláturhús, sem í er hægt að slátra 600 fjár á dag.
4 Ár 1954: Verslunarhús, 1.660 rúmmetrar að stærð.
5 Ár 1954-55: Hraðfrystihús, sem afkastar 50-60 tonnum á
dag.
6 Ár 1956: Fiskimjölsverksmiðja, sem vinnur 2.000—2.500
mál á sólarhring."
Að þessari upptalningu lokinni getur sr. Lárus þess að aðeins
ein framantalinna bygginga sé reist fyrir lánsfé. Hinar 5 hafi
rekstur fyrirtækja hans fjármagnað! Og í framhaldi telur klerk-
ur að öllum Skagfirðingum megi vera það ljóst að Sigurður
Sigfússon sé hreinn afreksmaður til áræðis og einnig til fram-
taks. „Það er engum vafa bundið, að með þjóð vorri er ekki
nema einn af afar hárri tölu, sem hefði eins og hann leikið slík-
an leik. Koma Sig. Sigf. til Skagafjarðar myndar þá og tíma-
mót um framtak og stórfelldan atvinnurekstur, og þar með at-
vinnulíf."
Miklabæjarklerki er það ljóst að umræða í héraðinu um
miklar og vaxandi skuldir Sigurðar og fyrirtækja hans er farin
að vekja mönnum ótta og tortryggni, og rekstur þeirra er að
lamast. „Svo tala sumir um skuldir Sig. Sigf. sem eitthvert
óeðlilegt fyrirbæri. Það eru ekki vitrir menn, sem svo mæla.
Hvernig á maður á reki Sigurðar (hann er ekki enn fertugur að
aldri), maður sem alinn er upp í sárri fátækt, að koma slíku í
verk án þess að skulda? Þeirri spurningu er auðsvarað: Sig.
Sigf. skuldar af þeirri einföldu ástæðu að hann er ekki fær um
að gera kraftaverk á sviði fjármála."
Og í framhaldi telur greinarhöfundur að þeir menn sem blási
út gróusögur um skuldir Sigurðar séu óþurftarmenn héraði
sínu og þar séu allar fregnir affluttar. Hitt sé sanni nær, að Sig-
urður hafi haldið vel á fé og skuldir hans öllum vonum minni.
Hann er ekki fáanlegur til að viðurkenna að bjartsýni og skort-
ur á raunsæi trufli Sigurð á neinn hátt — og þó!
45