Skagfirðingabók - 01.01.2002, Page 128

AMERÍKUBRÉF
GUÐMUNDUR SKÚLASON SKRIFAR BRÓÐUR SÍNUM
EIRÍKI GUÐMUNDSSYNI í SÖLVANESI
EIRÍKUR HREINN FINNBOGASON bjó tilprentunar
HöFUNDUR meðfylgjandi bréfs, Guðmundur Skúlason frá Reykja-
völlum í Tungusveit (1836-1914) fluttist vestur um haf 1876
eftir að hafa búið á Reykjavöllum í 13 ár. Hann nam fyrst land
í Nýja íslandi en fluttist þaðan til Víkurbyggðar í Norður-
Dakota þar sem hann bjó til æviloka. Kona Guðmundar var
Guðríður Guðmundsdóttir frá Bjarnastaðahlíð. Viðtakandi bréfs-
ins var Eiríkur Guðmundsson bóndi í Sölvanesi. Svo undarleg
eru ættarböndin hér að þau voru bæði, Guðríður og Guðmund-
ur, hálfsystkin Eiríks, Guðríður og Eiríkur samfeðra, börn Guð-
mundar Jónssonar hreppstjóra í Bjarnastaðahlíð, Guðríður barn
fyrri konu hans, Guðríðar Jónsdóttur. Guðmundur Skúlason og
Eiríkur voru sammæðra, synir Ingiríðar Þorkelsdóttur, bónda á
Sólheimum í Sæmundarhlíð, síðari konu Guðmundar í Bjarna-
staðahlíð. Faðir Guðmundar Skúlasonar var Skúli Þorsteinsson
á Reykjavöllum. Skúli var fyrsti maður Ingiríðar Þorkelsdótt-
ur, en hún var þrígift og missti alla menn sína eftir fárra ára
sambúð. Margrét sem bréfritari biður að heilsa var Kristjáns-
dóttir, Jónssonar, annars eiginmanns Ingiríðar Þorkelsdóttur.
Guðríður og Guðmundur munu hafa haft með sér átta börn,
er þau fluttu vestur, en fjögur þeirra dóu í bólufaraldrinum
sem gekk þar vestra 1876-77. Hin urðu háöldruð, þrjár dætur
og einn sonur, en yngsta barn þeirra fæddist í Ameríku. Tvær
eldri dæturnar giftust enskum mönnum. Þorlákur Þorfinnsson,
126