Goðasteinn - 01.09.1973, Blaðsíða 8

og að henni látinni kvæntist hann í þriðja sinn. Hann var Fljóts-
hlíðingur að uppruna.
Jórunni og Páli varð sex barna auðið, en flest dóu ung. Þuríður
var fyrsta barn þeirra. Hún fæddist á Neðri-Þverá 15. nóv. 1800.
Barnsskónum sleit hún á Þverá hjá foreldrum sínum, og frá þeim
árum er til sú sögusögn, að hún hafi eitt sinn komið með öðrum
út í fjós. Hún hafði heyrt þá þjóðtrú, að ef komið væri í fjós, þar
sem væru 6 kýr, grár tuddi á yzta básnum, og allt lægi á sömu
hlið, þá væri óskastund. Þuríður litla óskaði sér og sagði:
,,Ég vildi ég gæti orðið ellistoðin hans föður míns“.
Henni varð að ósk sinni, því að síðustu æviár sín var Páll gamli
hjá dóttur sinni á Rauðnefsstöðum og dó þar ,,af elliburðum“,
79 ára, 7. ágúst 1843.
Eftir að Þuríður missti móður sína, ólst hún að einhverju leyti
upp hjá sýslumannshjónunum Vigfúsi Thorarensen og Steinunni
Bjarnadóttur á Hlíðarenda. En um tvítugsaldur fór hún sem
vinnukona til dóttur þeirra hjóna, Kristínar, og manns hennar séra
Jóns Halldórssonar á Barkarstöðum. Þar var hún í 10 ár, þangað
til hún giftist. Á þessum góðu heimilum nam hún, auk algengrar
tóvinnu og sauma, allar þær hannyrðir, sem beztar þekktust á
þeirri tíð, svo sem að baldýra, knipla, skattera, sauma krosssaum,
vefa salún og glit, flos og spjaldvefnað, enda sýndi sig, að hún
var hög á hendur og námfús. Þuríður hefur því hlotið betra upp-
eldi en títt var um bændadætur á þeim tíma, eins og síðar kom
fram, er hún var sjálf orðin húsmóðir.
Þuríður var tæplega þrítug, þegar hún giftist Þorgilsi. Hann var
31 árs. Þau voru gefin saman af séra Jóni Halldórssyni í Eyvind-
armúlakirkju 8. okt. 1830. Svaramaður brúðgumans var séra Sig-
urður Thorarensen á Stórólfshvoli, en brúðarinnar signor Berg-
steinn Guttormsson hreppstjóri á Hlíðarenda. Hjúskaparskilmálar:
„Helmingafélag. Morgungjöf 52 specíur með þeim skilmála, að
þær falli aftur til mannsins, ef konan deyr barnlaus á undan
honum.“
Að venju mun hafa verið haldin brúðkaupsveizla- í Sunnanfara
1914 (XIII. árg., bls. 64) er þessi kveðskapur:
„Veizluvísa Benedikts Erlingssonar í Fljótsdal, er drukknaði
6
Goðasteinn