Goðasteinn - 01.09.1973, Blaðsíða 78

Goðasteinn - 01.09.1973, Blaðsíða 78
fluttu þau að Tungu og sátu þá jörð þar til Guðrún andaðist árið 1899 sem fyrr segir. Guðjón var því aðeins tveggja ára, þegar hann kom að Tungu með foreldrum sínum, en samt mundi hann allt tíð til þeirrar stundar, þegar hann fyrst kom þar inn í baðstofuna. Systkini hans urðu alls 12 en tvö þeirra létust í æsku. Hópurinn var því stór, sem fæða þurfti og klæða, en búið ekki stórt, sem björgina gaf, því að jörðin er fremur lítil. Það lætur því að líkum, að þröngt hefur stundum verið í búi á æsku- og uppvaxtarárum Guðjóns, enda var það næsta algengt hlutskipti á þeim árum, þegar færri úrkosta var völ til lífsbjargar en nú gerist. En þótt ytri efni væru þröng, þá átti þetta heimili ærna fjársjóði í menn- ingu og manndómi og þeim sálargáfum, sem hefja manninn yfir ytri kjör og aldrei verða mældir við álnir eða krónur. Sá innri auður er afl þeirra hluta, sem gjörðir eru öllum til gagns og góðs og ávaxtast oftast betur og á heillaríkari hátt en „hinn þctti leir“, sem einatt virðist meðfram ávaxta eigingirni þeirra, er hann hnoða, og gleymsku til annars en sjálfs sín. Þetta átti eftir að sannast í lífi sveinsins unga í Tungu. Vegarnestið að heiman brást hon- um ekki, heldur varð undirstaða að gifturíku ævistarfi hans. Snemma þótti bera á fróðleiksþorsta hans og menntaþrá og næmið og skilninginn skorti ekki. Aðeins fimm ára að aldri hafði hann náð þeim tókum á bókiestri, að hann var þá stundum lát- inn lesa húslestur svo sem tíðkað var þá á hverju heimili. Hugur hans mun og hafa staðið til náms og mennta, cn ekk’i voru að- stæður til að þeir draumar gætu rætzt. Vinnan, erfiðið við orf og ár, sem aflaði hins daglega brauðs, var fyrsta og æðsta boð- orðið hjá efnalitlu fólki í þá daga, og þar varð annaðhvort að duga eða leita á náðir sveitarinnar, sem ekki þótti fýsilegt á þeim tímum. Heima var unnið og heima var numið hið holla og nýta, þjálfaður hugur og höndin æfð. En aðeins hin örfleygu æskuár. Strax um fermingaraldur var að heiman haldið til þess að vinna fyrir sér, - en líka til þess að læra og mannast í allra tíma grunnskóla, sjálfum lífsreynslunnar skóla. Þá fór Guðjón um vetrartíma að Hellnahjáleigu í Flóa og vann þar við gripahirð- ingu og fleiri sveitastörf, - og kynntist framandi fólki og fjar- 76 Goðasteinn
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100

x

Goðasteinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Goðasteinn
https://timarit.is/publication/1897

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.