Goðasteinn - 01.09.1973, Blaðsíða 65

hefði verið valdur að dauða beggja feðganna. Um kveldið, þegar
Hálfdán varð úti um nóttina, þóttist fólk á Víðastöðum sjá snjó
kastað á gluggana og áleit það ónáttúrlegt og mundi hafa verið
í sambandi við afgang Hálfdáns.
Sumt af eldra fólki hafði sögur að segja af ýmsum mönnum,
scm það mundi eftir og haidið var að hefðu kunnað galdur, svo
scm voru Guðmundur í Húsey, sem ég hefi áður nefnt, og Gutt-
ormur í Fagradal, Guðmundssonar prests í Hofteigi og Elísabetar
dóttur Jens Wiums sýslumanns. Kona Guttorms var Guðrún dóttir
Einars prests á Skinnastað, Jónssonar prests sama staðar, er kall-
aður var greipaglennir, Einarssonar prests sama staðar, Nikulás-
sonar. Þeir Skinnastaðafeðgar voru galdramenn og þau hjón bæði,
Guttormur og Guðrún, og þótti hún þó magnaðri. Eitt sinn komu
þau að Dölum í Hjaltastaðaþinghá. Þar bjó þá Kolbeinn Guð-
mundsson, bróðir Jóns á Víðastöðum afa míns. Þau Guttormur
og Guðrún beiddust gistingar, og var það nú velkomið. Um kveld-
ið sinnaðist Guðrúnu eitthvað við Kolbein. Um nóttina varð Kol-
beinn þess var, að Guðrún sté úr rúmi og fór ofan undir pali.
Kolbeinn fór á eftir henni og kom þá að því, að kerling var setzt
undir beztu kúna og farin að mæla fram særingarþulur. Áleit
Kolbeinn að hún mundi ætla að bana kúnni og rak hana burt með
harðri hendi.
Bróðir Guttorms var Erlendur prestur í Hofteigi, faðir síra
Guðmundar á Klippstað og Ólafs hins holdsveika, hagyrðings.
Þessa vísu kvað Guttormur um síra Guðmund bróður sinn:
Starkaður mesti Stórvirksson
strákur versti á ginarkvon
níðinsverk þrjú vann,
sem skriftin skýra kann.
Skömm er að vera verri en hann.
Sonur Guttorms og Guðrúnar var Guttormur, sem bjó í Klúku
í Fljótsdal. Kona hans var Þorbjörg Þorsteinsdóttir bónda á Mel-
um í Fljótsdal, og var sá Þorsteinn í beinan karllegg kominn frá
Þorsteini jökli, sem bjó á Brú á Jökuldal, þegar plágan seinni
gekk 1495.
Goðasteinn
63