Goðasteinn - 01.09.1973, Blaðsíða 16

Kýrnar búnar að róta um hverri sátu, eldurinn dauður og hús-
móðirin niðursokkin í danska bók, sem hún hafði þá nýlega
komizt yfir.
Þorgils varð þykkjuþungur við, en ekkcrt sagði hann.
Nú héldust óþurrkarnir áfram, og hraktist taðan, svo að hún
varð mikils til ónýt.
Þegar kom fram á vetur, þótti Þuríði kýrnar mjólka illa. Hún
hafði orð á þessu við bónda sinn og spurði, hvort ckki væri hægt
að hvgla þeim eitthvað.
Þá glotti Þorgils og sagði:
„Ætli væri ekki gott að gefa þeim dönsku?“ “
Fjallabaksvegur og ýmsar frásagnir.
Áður fyrr var all-tíðfarið að Fjallabaki eða um Fjallabaksveg
(hinn syðri, sem nú er stundum kallaður,) milli Skaftafellssýslu
og Rangárþings. í dagbók frá árinu 1858 segir séra Þorsteinn
Þórarinsson, sem seinna var prestur í Eydölum, frá sögulegri ferð
um þcnnan fjallveg, og má gjarnan taka þann kafla upp hér. Séra
Þorsteinn var nývígður aðstoðarprestur föður síns að Hofi í
Álftafirði og var nú á heimleið þangað austur. Hann segir svo
í dagbók sinni (Lbs. 2964, 4to):
,,12. sept. sttnnud. Rigning. Fór ég um daginn upp að Vatns-
dal og um kvöldið að Rauðnefsstöðum.
13. Bezta veður. Gátum við ekki farið á fjallabaki, og reið
ég um daginn út að Vatnsdal og Breiðabólstað og um kvöldið
aftur inn að Rauðnefsstöðum.
14. Stórrigning og stormur. Sat ég um kyrrt.
15. Slcárra veður. Lögðum við af stað inn á Fjallabaksveginn,
og skildi Þorgils við mig á Torfafit, og var þá kominn slettings-
bylur, en nokkru eftir að hann var skilinn við mig, kom bylur
með ofsaveðri, svo ég villtist, og að lokum hlaut ég að snúa aftur
fram um kvöldið, og er það versta veður, sem ég hef út í verið.
Ég fann ekki Rauðnefsstaði um kvöldið, en komst að Fossi um
nóttina og var þar um nóttina.
16. Stormur og rigning. Fór ég inn að Rauðnefsstöðum um
morguninn og var þar um daginn.
14
Goðasteinn