Goðasteinn - 01.09.1973, Blaðsíða 28

„Dauðinn er beztur tengdasonur.“
Um Þorgils og Gui mund má hér enn tilfæra smáskrítlu úr
íslenzkri fyndni (XXI. nr. 15):
„Guðmundur á Keldum og Þorgils á Rauðnefsstöðum voru
báðir stórbændur á Rangárvöllum, en Guðmundur var þó ríkari.
Með þeim voru ertingar og stórbændarígur. Einu sinni sagði
Guðmundur við Þorgils:
„Ég á barn á hverju ári og kaupi jörð á hverju ári, en þú
étur árlega upp arðinn af þínu búi“.“
Með þessum ertnisorðum tók Guðmundur að vísu full-djúpt í
árinni, því að Þorgils eignaðist reyndar þó nokkur jarðarhundruð
um dagana, eins og sjá má í skiptagerð eftir hann, cn þar eru
taldar þessar fasteignir: Austurjörðin af Velli í Hvolhreppi ásamt
Bakkavelli og V3 af Tjörvastöðum á Landi.
En þó að þeir Guðmundur og Þorgils ættu með sér ýmsar
orðaglettur, voru þeir mátar undir niðri. Það var venja þeirra
að verða samfcrða með ullina í kaupstaðinn, út á Eyrarbakka.
Þeir höfðu hvor um sig mikla ull að leggja inn, og eins og siður
var betri bænda, fóru þeir lausríðandi, en létu pilta sína annast
um áburðarlestirnar. Nú var það eitt sinn á lestum, þegar þeir
voru báðir gamlir orðnir, að Þorgils kom í hlað á Kcldum og
hugði til samfylgdar við Guðmund í kaupstaðarferðina. Þá bar
svo til, að Guðmundur ætlaði ekki í þessa ferð. Hann bar ein-
hverju við og kvaðst mundu sitja hcima.
„Þá er bczt, að ég fari ekki heldur", sagði Þorgils og reið
heim aftur.
í kaupstaðnum.
Þorgils þótti vera ærið drykkfelldur í fcrðalögum. Þegar
í kaupstaðinn kom, mun hann hafa verið vanur að súpa drjúg-
um á hinu góðkunna Bakkabrennivíni.
Guðmundur Þorbjarnarson á Stóra-Hofi hcfur sagt nokkuð frá
fyrstu kaupstaðarferð sinni út á Eyrarbakka. Hann var þá 12 ára
(1875) og þótti mikið til um allt það nýstárlega, sem fyrir augu
bar. „En sérstaklega merkilegt var það að sjá, fyrir utan vigtar-
26
Goðasteinn