Goðasteinn - 01.09.1973, Blaðsíða 75

urinn fellur eftir og áður er getið um. Systir mín, Þóranna, sem
þá var vinnukona á Kálfafelli, nú húsfreyja á Reykjarhóli í Skaga-
fnrði, gekk um daginn til lækjarins eftir vatni. Á leiðinni þaðan
tók hún eftir því að eitthvað mórautt lá í rofinu og hugði hún
fyrst það vera ullarlagð, en þegar hún tekur það upp, sér hún að
þetta er dökkmórauður trefill af nákvæmlega sömu gerð og sá,
er Helgi hafði. Hann lá þarna í rofinu laust samanvafinn og eins
og hann hefði verið lagður þar einmitt á stundinni. Ekkert sá á
honum, og ekki var hann hið minnsta upplitaður.
Sýndi Þóranna þegar fund sinn. Aldrei hvorki fyrr né síðar
hef ég séð mann jafn forviða og Jón Bergsson, er hann sá trefil-
inn. „Þarna er þá komið netið mitt. Það er ekki um að villast,“
varð honum að orði. Geta má þess, að Þóranna hafði aldrei fyrr
séð trefilinn, því hann var horfinn, áður en hún kom að Kálfa-
felli. Eftir þetta notaði Jón trefilinn eins og áður, og veit ég ekki
fleira sögulegt við hann.
(Skrifað í San José, Costa Rica, 5. ágúst 1973.)
Goðasteinn
73