Nýja öldin - 01.03.1899, Blaðsíða 56

56
Nýja Öldin.
að hún falli þeim vel í geð, því vitaniegt er það um
sum þeirra, að þau hefðu reynt að gefa hana að árásar-
efni á höfundinn, ef þau hefðu eigi vitað, að almenningur
hafði þar gögnin í hendi til að dæma sjálfur og að hann
mundi ekki verða sér samdóma.
Annað tímarit félagsins er „Safn til sögu íslands og
íslenzkra bókmenta". Upphaflega búumst vér við að það
hafi verið tilgangur þess rits, að gefa þar út í einu safni
ritgerðir eða þætti, en ekki heilar stórbækur. Síðustu
tvö heftin flytja stóra 20 arka bók um Sturlungu eftir Dr.
B. M. Olsen. Mundi sumum sýnast sem betur hefði átt
við, að gefa þetta út sem sérstaka bók. En mjög fróðleg
er ritgerð sú að vonum, og vel læsileg fleirum en „gali-
hörðum fornfræðingum", þótt naumast verði við búizt
að allur almenningur lesi hana.
Loks gefur félagið út. „Tímarit hins ísl. Bókmenta-
félags“. Það var upphaflega ákveðið, að það skyldi koma
út í 4 heftum á ári, og hvert hefti vera 4—5 arkir, eða
ritið alls um 18 arkir (16—20 arkir). Þetta var þó ekki
haldið nema fyrstu árin. Aðal-villan í fyrirkomulagi
þessa rits er sú, að útgáfan hefir verið falin nefnd manna,
er starfa skyldi kauplaust. Afleiðingin hlaut eðlilega að
verða, að nefndin gerði helzt ekkert, nema hirti það sem
henni barst, ilt og gott, nýtt og ónýtt. Engin stefna
lögð og engri fylgt. Ekkert gert til að fá ritgerðir um
þau efni, sem æskilegt var að um væri ritað, heldur að
eins hirt það som fleygt var í trogið. Ritnefndin lætur
sér nægja það hlutverk, að hirða það sem henni er sent
(og velja úr, ef meira býðst en á þarf að halda til að
fylla arkatalið), í stað þess að vera sér úti um ritgerðir
um þau efni, sem mest er þörf á um að skrá1. Þetta
1) Eitt sinn fyrir mörgum árum (1884), er höf. þessara lína
var í ritnefnd Tímar. (ásamt Birni Jenssyni, Birni Jónssyni o. fl.)
reyndi nefndin dálítið í þessa átt; afleiðingin af því varð ritgerð