Iðunn : nýr flokkur - 01.07.1930, Síða 115

Iðunn : nýr flokkur - 01.07.1930, Síða 115
IÐUNN Úr hugarheimum. 321 hvort einstaklingarnir hryggist eða gleðjist, slíkt sé einkamál og geti engu ráðið um almenn efni. Þessu er þó ekki svo farið. Sennilega er ekkert áhrifaríkara í samskiftum mannanna en hugblærinn, sem yfir þeim er, það og það skiftið. Eitt skálda vorra heldur því líka fram, að hugarástand hvers eins ráði alveg úrslitum um það, hvernig honum komi heimurinn og mannlífið fyrir sjónir, hvern dóm hann leggi á það, því, segir skáldið: „Qrátandi séröu aðeins hatur og hrygð, en hlæjandi, ástúð og gleði og trygð". Eg hygg, að í þessum Ijóðlínum sé ekkert ofmælt um töframátt gleðinnar. Hún er í fyrsta lagi dásamlega sameinandi. Olíkustu skoðanir, megnustu andstæður geta fylkt sér undir merkjum hennar í uppgerðarlausu bróð- erni. Hún er í öðru lagi full samúðar, góðgirni og hjálp- fýsi. Og hún er í þriðja lagi voldugur orkugjafi, sem knýr fram trú á lífið og verðmæti þess. Sú trú skapar bjartsýni, en bjartsýnin er aftur sá eldstólpi, er leiðir til framtaks og athafna á öllum sviðum. Niðurstaðan verður því, að gleðistundir einstaklinganna geti á þennan hátt orðið vígði þátturinn í þjóðarsamheldninni, þjóðargöfg- inni, þjóðarþroskanum. En er nú altaf auðvelt að styrkja þennan þátt skap- gerðarinnar? Er altaf auðvelt að gleðjast? Er yfirleitt af mörgu að gleðjast? Skyggja ekki annir hversdags- lífsins, áhyggjur þess, sorgir þess, einatt á gleðina? Svo þarf ekki að vera. Gleðin á að vera í önnunum, af því að þær orsakist af gagnlegum störfum. Gleðin á að vera í áhyggjunum, af því að þær skapist af baráttu fyrir göfugum málefnum. Og gleðin er í sorginni, af því að hún færir oss nær Guði. Sannarlega er af mörgu að gleðjast. Lífið er fult af fagnaðarefnum. Lindir gleðinnar eru sístreymandi, raddir hennar síhljómandi, svo að segja við hvert vort spor. En vér þurfum að auka skygni vora á þessar lindir, svo oss sjáist ekki yfir þær, skerpa hljóðnæmi vort á þessar raddir, svo þær fari ekki fram hjá oss. Þegar vér því lítum á hina ytri náttúru, hvort heldur upp frá daglegu störfunum eða í tómstundunum eins og nú, þurfum Iðunn XIV. 21
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124

x

Iðunn : nýr flokkur

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Iðunn : nýr flokkur
https://timarit.is/publication/442

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.