Kirkjuritið - 01.10.1972, Side 8

Hann er vort Ijjós
SUNNUDAGS IÐKUN
Sá fyrsti dagur vikunnar er sunnudagurinn. Hann er sá fyrsti dagur
sköpunarverksins. Á honum byrjaði Drottinn vor alla hluti af öngvu
efni fyrir Orð síns almœttis að skapa með því móti, sem Móises grein-
ir, Gen. I.: í upphafi skapaði Guð himin og jörð e.ct., áður en það, að
nokkur dagur varð. Þar nœst skapaði hann Ijósið og aðgreindi Ijósið
frá myrkrunum og daginn frá nóttunni. Þetta var nú það fyrsta dags-
verkið Drottins.
Nú, min sál, með því þú af þessu skapaða Ijósi hefur not og gagn
haft frá þeim fyrsta degi þinnar fœðingar, allt til þessa tíma, þá gœttu
að, hvað þitt verk á að vera nú i dag þar á móti. Þetta verk gjörði Drott-
inn þér til nytsemdar og gagns. Gjörðu því aftur í dag þitt verk til þén-
ustu og þóknunar þínum Guði: 1. — Athuga það, að Guð skapaði Ijós-
ið og gaf það jörðunni og þeim skepnum, sem skapast skyldu, til upP'
lýsingar. Þigg þú þessa góða gjöf með þakklœti og lofa og prísa lífs-
ins skapara. 2. — Minnstu, að fyrst það var Guðs verk að skapa Ijós-
ið, þá sé þar á móti þitt verk í Ijósinu að lifa og framganga, svo sem
því vel sómir og hœfir.
Þar eru til sérdeilis sexslags Ijós: 1. Ljós náttúrunnar, 2. Ijós guðdóm-
legt, 3. Ijós náðarinnar, 4. Ijós trúarinnar, 5. Ijós hugskotsins, 6. Ijós
dýrðarinnar.
1. Ljós náttúrlegt lýsir líkamanum. Það þakka þú Guði og misbrúka
það ekki til synda og glcepa.
2. Ljós guðdómlegt er dýrðin Drottins í hverri hann býr, til hvers
Ijóss, að enginn dauðlegur maður kann að komast. Geislinn þessarar
dýrðar er Herrann vor Jesús, Ijós af Ijósi. Hann er vort Ijós, lýsandi
oss til eilífs lífs. Þetta Ijósið elska þú öllu framar.
3. Ljós náðarinnar er Guðs orð. Það iðka þú, og eftir því gakktu
fram í öllu þínu líferni og athœfi.
4. Ljós trúarinnar er staðfast hjartans traust, sem þú eftir heilögu
Guðs orði í nafni Jesú Kristí setur á þann lifanda Guð. Það ncer
þú á Drottins fyrirheitum, svo það skíni fagurt í góðum verkum.
5. Ljós hugskotsins er þín skynsemi. Hennar neyttu þér og öðrum
til gagns, en misbrúka hana ekki öðrum til skaða.
198