Kirkjuritið - 01.10.1972, Qupperneq 24

Sr. PÉTUR SIGURGEIRSSON, vígslubiskup:
Sigurður cBirkis
og kirkjukórarnir
Mér er Ijúft að verða við þeirri beiðni
Kirkjuritsins að minnast Sigurðar Birk-
is, fyrsta söngmólastjóra þjóðkirkj-
unnar og þess merka starfs, sem
hann vann fyrir kirkjusönginn. —
Mér var hann persónulega kunnugur.
Fundum okkar bar fyrst saman, er
ég var strókhnokki í foreldrahúsum
vestur ó ísafirði.
Þó var Sigurður Birkis söngkennari
ó vegum Sambands íslenzkra karla-
kóra, en það var hann ó órunum
1928-1941. Áður hafði hann verið
erlendis við söngnóm og ótti fagra
söngrödd. Hann helgaði líf sitt söng-
listinni og hélt söngskemmtanir 1
Reykjavík um 1920 og síðar. Þó söng
hann nokkur einsöngslög inn ó hljóm-
plötu hjó His Master's Voice 1930.
Þegar Sigurður Birkis var orðinn
þjólfari karlakóranna, ferðaðist hann
um landið og þjólfaði kórana. Er
mér í minni só kraftur, sem fy^
Birkis, og só eldlegi óhugi, sem K
fram í starfi hans. Karlakórssöng
inn tók miklum framförum ó þesS
órum, og var það ekki sízt að Þ°
þjólfun hans og kennslu. Hann kenn
meðlimum þjóðhótíðarkórsins 1 ’J
Eitt af því, sem faðir minn
Sigurgeir Sigurðsson biskup,
herrð
' hcfði
mikinn óhuga ó, var að vinna
bœttum kirkjusöng og eflingu n
í landinu. Kom hann því til lel
að stofnað var embœtti söngm^
stjóra 1941. Sigurður Birkis var sk^(
aður í það embœtti. Kom það
í Ijós, að Sigurður gekk að Þe^_
starfi með sama brennandi a
anum og þjólfun karlakóranna- ^
Á almennum kirkjufundi í °k^°' .
1941 flutti hann erindi um k'r L.
sönginn, og lagði hann þar a
óherzlu ó, að börnunum yrðu
kene
dir
sólmar í skólum landsins, °9

214