Kirkjuritið - 01.10.1972, Blaðsíða 79

9efst fljótt það, sem þeir gjöra illt.
Sjáðu nú, hví ég set trúna svona
hátt, rek öll verk til hennar og hafna
óllum verkum, sem koma ekki frá
henni.
4. Hér getur nú hver og einn fund-
'S og skynjað, hvenœr hann gjörir
9ott og ekki gott. Því að hafi hann
traust hjartans til þess, að það sé
Guði þóknanlegt, er verkið gott, þótt
það vœri svo smávœgilegt, að það
9œti aðeins lyft hálmstrái. Vanti
traustið eða sé hann í vafa um það,
®r verkið ekki gott, þótt það gœti
vakið upp alla, sem dánir eru, og
rriaðurinn léti brenna sig. Það kennir
páll í Róm. 14: ,Allt, sem ekki er
ap trú, er synd." Af trúnni og engu
óðru verki höfum vér nafnið, að
ver köllumst vera kristinnar trúar, því
hún er aðalverkið. Því að öll önn-
Ur verk getur heiðingi, Gyðingur,
^yrki, syndari, einnig gjört. En eng-
Urn er unnt að trúa því fastlega, að
^ann sé Guði þóknanlegur nema
^ristnum manni, sem náðin upplýsir
°9 staðfestir. En slíkt tal er sjald-
9®ft, og sumir vilja kalla mig villu-
trúarmann fyrir það, og kemur það
af því, að þeir hafa fylgt blindri
si<ynsemi og heiðinglegri vizku, sett
trúna ekki ofar, heldur við hliðina
a öðrum dyggðum, og ekki eignað
enni sérstakt verk, aðgreint frá öll-
Urn verkum annarra dyggða. En hún
j'l_n gjörir þó öll önnur verk góð,
Þóknanleg og verðug með því að
^rua Guði og efa ekki, að allt sé
/r|r honum vel gjört, sem maður-
|n_n gjörir. Já, þeir hafa ekki látið
, na fá að vera verk, heldur gert
úr l 3
nenni ástand, habitus, eins og
þeir segja, þótt öll Ritningin nefni
ekkert verk guðlegt og gott verk nema
trúna eina. Þvl er ekkert undur, að
þeir eru orðnir blindir og leiðtogar
blindra. Og þessi trú hefur þegar
í för með sér kœrleika, frið, gleði
og von. Því að Guð gefur þeim þeg-
ar Heilagan anda, sem trúir, eins
og Páll segir í Gal. 3: ,,Þér fenguð
andann, ekki fyrir góð verk yðar,
heldur þegar þér trúðuð orði Guðs."
5. I þessari trú verða öll verk
jöfn og hvert öðru líkt. Allur munur
á verkunum hverfur, hvort sem þau
eru mikil, lítil, stutt, löng, mörg eða
fá. Því að verkin eru ekki þóknanleg
sjálfra sín vegna, heldur vegna trúar-
innar, sem er, starfar og lifir jafnt
og eins í öllum verkum, hve mörg
og mismunandi, sem þau kunna að
vera, alveg eins og allir limir fá
líf frá höfðinu, lifa og starfa og
enginn limur getur lifað, starfað eða
heitið án höfuðsins.
Af því leiðir svo enn fremur, að
hver kristinn maður, sem lifir í þess-
ari trú, þarf ekki kennara í góðum
verkum, heldur gjörir það, sem að
höndum ber. Og allt er rétt gjört,
eins og Samúel mœlti við Sál: ,,Þú
munt verða annar maður, þegar and-
inn kemur yfir þig. Neyt þá þess
fœris, sem þér býðst; Guð er með
þér." Eins lesum vér einnig um
Hönnu, móður Samúels. Þegar hún
trúði Elí presti ,sem boðaði henni
náð Guðs, fór hún heim glöð og
í friði og var eigi framar með döpru
bragði. Þ.e. ekkert, sem mcetti henni,
gjörði nokkurn mismun. Einnig segir
Páll ! Róm. 8: ,,Þar sem andi Drott-
ins er, þar er frelsi." (Hér hefur Lúth-
269