Eimreiðin


Eimreiðin - 01.07.1955, Page 72

Eimreiðin - 01.07.1955, Page 72
216 í GÆR ... EIMIiEIÐIF'' í fyrravor, þegar ég fór suður, til að vinna mér inn fyrir ljósrx sumarkápu, urðu þau pabbi og mamma ein eftir heima. Strand- ferðabáturinn kom ekki framar við á Dageyri. Þaðan voru all- ir flúnir, nema þessar tvær gömlu og slitnu manneskjur, sern enginn mundi lengur. Já, fyrir sunnan gleymdi ég löngum þeim, sem heima biðn- Ég hafði ekki einu sinni orðið mér úti um ljósu sumarkápuna, þegar ég lofaðist ungum amerískum flugliða. Ég var þá enn 1 gömlu kápunni minni og gekk á eins konar tröllkonuskóm, forn- gripum, sem aldrei höfðu sézt fyrir sunnan. Ég var eins og hvei önnur tötrughypja við hlið unnusta míns, sem var alfullkornn- unin sjálf í minum augum. Og þó trúði ég því í einfeldni minm, að ég væri honum meira virði en allt annað í heiminum. Guð minn góður, hvað ég hlakkaði til að eignast falleg fót- Og einn sólskinsdag, í sláttarbyrjun, hljóp ég til móts við pdl' inn minn, með nýlagt hárið, bjart eins og skíragull, undir snjo- hvítum barðastórum hatti, á svifléttum hvitum skóm og í þunnri ljósri kápu, sem bar sama ht og nýslegnu garðarnir í bænum- Aldrei hafði fótatak mitt verið léttara og liprara, augu nun blárri né fyllri af ást og unaði, handtak mitt hlýrra en ein- mitt þennan dag. Ég skildi piltinn minn ævinlega og alltaf, nema þegar ham1 talaði um hlutverk sitt í stríðinu, en hann var nýkominn xtf eldlínunni, þegar við kynntumst. I hjarta mínu trúði ég ÞV1 naumast, fyrr en að liðnum jólum, að hann væri í raun °& veru alvörustriðsmaður. „Stundum féllu sprengjurnar á lítil þorp,“ sagði hann, °S brosið hvarf af andliti hans. Og hann sagði: „Við urðum að skjóta á þessi þorp. Það var óhjákvæmilegt. Stundum eru þý® ingarmikil mannvirki byggð í skjóli vinarlegra smábæja.“ Ég hafði lesið svona lýsingar í blöðunum án þess að komast við, en þegar ég heyrði piltinn minn segja frá þessu, varð e$ bæði hrærð og óttaslegin. I ágúst fékk hann stutt orlof, gleym að tala um stríðið og elskaði mig úti í náttúrunni, þar sem da lítil á rann hljóðlega milli blómskrýddra bakka og fuglar sung11 sumarljóð í laufi. Ég sagði honum, að nú væru þau pabbi °& mamma að afla heyja fyrir kúna og kindurnar. Og ég sag honum frá litlu vinarlegu húsunum heima á Dageyri og sveita
Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Page 105
Page 106
Page 107
Page 108
Page 109
Page 110
Page 111
Page 112
Page 113
Page 114
Page 115
Page 116
Page 117
Page 118
Page 119
Page 120
Page 121
Page 122
Page 123
Page 124
Page 125
Page 126
Page 127
Page 128
Page 129
Page 130
Page 131
Page 132
Page 133
Page 134
Page 135
Page 136
Page 137
Page 138
Page 139
Page 140
Page 141
Page 142
Page 143
Page 144

x

Eimreiðin

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.