Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.09.2005, Síða 19

Tímarit Máls og menningar - 01.09.2005, Síða 19
Gjöfin Þess í stað barst að þjálfuðum veiðimannseyrum mínum skrjáf óstyrkra vængja og þær sáru stunur sem sitja fastar í barkanum. Ég fleygði frá mér ljóskerinu og háfnum. Á næsta augnabliki var ég staddur í forgarðinum, andartaki síðar hljóp ég upp tröppurnar að hásætissalnum - og þar hratt ég upp dyrunum: Ástandið í salnum var sjúkt, margir englanna hlógu af skelf- ingu, aðrir grétu holum hlátri, enn aðrir hlógu og grétu í senn. Ófanímarnir höfðu fleygt af sér dragkyrtlunum og krupu með ennin þétt við kaldar hásætiströppurnar og létu nú hnútasvipurn- ar ganga á logandi herðum sínum. Yngstu bræðurnir hlupu um sal- arkynnin, stefnulaust eins og smábörn, og görguðu nafn föðurins í sífellu. Þeir viðkvæmustu studdust við súlur og bekki og ældu með krampaköstum svo útfrymið gaus upp úr þeim og flóði frítt um azúrblá himnagólfin. En undir hroðalegu sjónarspilinu lá hvískrið sem myndast þegar örvæntingin eina leitar út í flugfjaðrirnar svo fanirnar titra og loftið leikur um þær með háu blísturhljóði eins og ýlustrá í barnsmunni; hljóðið sem hafði rofið múrana umhverfis höllina og borist mér í heimtröðinni: Hið sanna neyðaróp engl- anna: - Hann er allur! Hugsuninni laust niður í huga minn og andartak lamaði hún búkinn: Hið óhugsandi hafði gerst! Og ég var við það að falla fram á knén þegar ég fann fnykinn. Um nasirnar lék þefur sem aldrei fyrr hafði fundist í vistarverum föður míns og fram til þessa verið útlægur á himnum. Því veraldirnar sem hann skapaði, með öll- um sínum kvikindum og gróðri, og veröld hans sjálfs máttu ekki snertast. Ekki frekar en ljós og myrkur, eins og hann sagði sjálfur. En lyktin sem mettaði nú loftið í höll hans var lyktin af blóði og hlandi, saur og sæði, hori og fitu. Ég leit á föðurinn sem sat makindalegur í hásæti sínu. Af lát- bragði hans að dæma var allt í himnalagi; ísbjart höfuðið drúpti lítið eitt og hann skoðaði eitthvað smátt í lófa sér. Honum til vinstri handar stóð Mikael og virtist vera sá eini sem hafði stjórn á tilfinningum sínum. En ég sem þekkti Mikael betur en nokk- ur annar sá að brosið sem lék um varir hans var gamalkunnugt glottið sem hann setti upp þegar hann játaði sig sigraðan í leikjum okkar. Hann kinkaði hægt kolli til mín en hafði ekki augun af því sem faðir okkar hélt á. TMM 2005 • 3 17
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132

x

Tímarit Máls og menningar

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.