Bibliotheca Arnamagnæana - 01.10.1967, Page 175

151
Skåklistur kallast sanindi Jaæg sem safnaz i ilveg å sockum manna
og lika ileppum og er kvorutveggia illaluktandi eins og hircus
digitorum pedis, »nu verd eg ad hafa socka skiffti Javi Jaad er komid
skoklistur i Jaa«.
Skondra »ecki vil eg hafa Jaenna dreing, hann skondrar allstadar
og er alldrej hiå mier«.
at Slæpaz kalla menn så madur edur kona giori sem ojaægelega
er i veigi fyrir ådrum, helst Jaad folk sem brukar sid klædi. »E>a/g
hiåninn voru at slæpaz hier um bæinn i allann dag, hann i ulpunni
sine enn hun i hempunni«. Javi ovirdugl(ega) kalla menn oli sid
fåt slæpu sem fordum dag voru kollud slækia ed(ur) slæki og Javi
mun skildt vera ordid Danska: slæp.
Smeikur Jaad ord talaz sierilagie um Jaann mann sem ej hefur
diorfung at halda mah sinu Jaegar å Jaarf ad reina og i moralskri
meiningu er keikur og smeikur hvor moti odrum, enn physice
kallaz Jaad smeikt sem er feitt og afsleppt undir fingrum.
8kramsi »nuna a hæs tdag vil eg ecki liggia undir Jaessum klettum,
hier er so mikid hrafna skramsl ad eg giet ej sofid vid Jaad.«
Skreytinn kiemur af skræt, så er skreytinn sem giorir ofmikid
af pridi Jaeirra manna edur hluta sem hann vill frå seigia, so kalladiz
i St. tjd Ejolfur Kårson skipskreytir, og fleiri skald hafa haft somu
kieningar og kallad Jaann skreytir hlutarins sem annadhvårt priddi
hann miåg eda giordi af honum mikilega.
Skrikia Jaad kalla menn nu Jaegar born hlæja heimsku hlatur og
vilia byrgia hann, so kalla men nockra fugla rådd og Jaaraf heitir
eitt titlinga kin solskrikia.
Skropar »So litid hefur Jra unid i dag ad Jaad eru skropar ef Jm
seigist Jareittur«. »Jaad er ej anad enn skropasott sem Jau qvartar
um, Jaar Jau etur allann mat sem osiukur madur«.
Skroppa kallaz eiginlega Jaegar vatn geingur uppå is og fris Jaar
Skdklistur; M2,L -klistr.
Skondra oversættes ‘ititare’ M2,L, ‘frustra ititare’ Ml.
at Slæpaz; ‘hun’ rettet, ‘hn’ hskr. ( = hann)
Skreytinn oversættes ‘nimius in laudando vel excusando’ M2,L, ‘nimius
laudator vel excusator’ Ml. — Eyjolfr Kårsson betegnes i et vers som
‘skordublakks skreytir’, Sturl. I 358.
Skrikia; M2,L Skrikia.