Goðasteinn - 01.09.1973, Síða 18

Goðasteinn - 01.09.1973, Síða 18
naut sinn, norska dýralækninn Hansteen. Þorgils bóndi kom til dyra. Jón sagði til sín. Þá sagði bóndi: „Nú, ert þú Jón Sigurðsson, sem kallar okkur Rangæinga fjár- böðla?“ Ekki er þess getið, hverju Jón hafi svarað, en varla mun hann hafa erft við Þorgils þetta kals, enda má vera, að húsfreyjan hafi sléttað úr misfellunum og aftrað bónda sínum frá frekari áreitni. Að minnsta kosti mun Jóni hafa fallið vel við hana eftir því að dæma, sem Brynjúlfur Jónsson frá Minna-Núpi segir í Keldna- mannaþætti Þar segir svo um Þuríði: „Hún var bráðgáfuð, lærði dönsku af bókum einum og var að því skapi þrifin og góð búkona. Er vert að geta þess, að Jón Sigurðsson forseti gisti á Rauðnefsstöðum, er hann fór Fjalla- baksveg til Skaftafellssýslu í fjárkláðaerindum. Var síðan haft eftir honum, að af sjálfmenntuðum konum, er hann þekkti, þætti sér Þuríður á Rauðnefsstöðum meðal hinna fremstu.“ Brynjúlfur heldur áfram og segir þannig frá Þorgilsi: „Þorgils bóndi hennar, var greindur vel og hygginn búmaður. Vart varð við það, einkum er hann var drukkinn, að hann hafði fjarskyggnisgáfu. Svo var t. d., er Þorlákur í Gröf og félagar hans urðu úti á Fjallabaksvegi. Þá var það sama kvöldið, sem bylurinn skall á til fjallanna, að Þorgils kom heim nokkuð drukk- inn. - Hann drakk aldrei heima, en oft í ferðum, sem þá var algengt. - Fálátur var hann það kvöld, er heim kom, og lagðist þegar til svefns, sem hann var vanur, er svo stóð á. Þá talaði hann hvað eftir annað hálfsofandi: „Bágt eiga þeir, sem á fjallinu eru! Aumingja mennirnir á Fjallabaksveginum! Ég vildi þeir væru komnir hingað.“ Eigi var þessu gaumur gefinn, fyrr en mannskaðinn fréttist. Var þá margs til getið um, hvar þeir hefði lent. Þá var það eitt sinn, að Þorgils hafði komið heim drukkinn og lagzt til svefns, að hann sagði milli dúranna: „Þeir liggja dauðir á fjallinu, þrír saman og einn skammt frá.“ Bein hinna látnu fundust eftir 10 ár. Höfðu þrír verið saman og hinn fjórði skammt frá þeim. - Líkt þessu kom oftar fyrir Þorgils. En hann fór dult með það. 16 Goðasteinn
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100

x

Goðasteinn

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Goðasteinn
https://timarit.is/publication/1897

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.