Goðasteinn - 01.09.1973, Side 30

„Já, kunningi! Það er nú hægra að komast inn í helvíti en
út úr því aftur.“
Urðu þeir svo samferða austur karlarnir með kútana sína.“
Þorgils og hestar hans.
Þorgils átti jafnan góða reiðhesta og hafði lag á þeim. Sá af
hestum hans, sem helzt fer sögum af, hét Bleikskjóni. Hann var
húsbónda sínum svo hollur og innan handar, að hann lagðist
á hnén, þegar Þorgils var drukkinn um of til þess að geta stigið
á bak með hægu móti á vanalegan hátt. En ekki lét fákurinn þar
við sitja, að sagt er. Áður en hann legði af stað, leit hann aftur
með hvorri hlið til að gá að því, hvort húsbóndinn væri kominn
í ístöðin!
Jón á Ægisíðu segir þessa smásögu af Þorgilsi í Árbók Forn-
leifafélagsins 1928, (bls. 36 nm.):
„Þorgils frá Rauðnefsstöðum reið heim frá Reykjavík einhesta
á hálfum sólarhring, og báðir jafnhraustir á eftir. Þetta er nærri
6 kílómetrar á hálftíma; þar í tvær ferjur og hvíldir. Þá lagði
honum einhver í munn (jafnvel Grímur Thorarensen). *)
Hann Bleikskjóni bar mig oft um brciðar grundir,
léttur eins og Fluga forðum,
fáir standa þeim á sporðum.“
Slík reiðferð sem þessi var raunar ekkert einsdæmi, áður en
bílaöldin hófst í landinu. Sams konar frásaga er til um Jón á
Geldingalæk og reiðhest hans, og fleiri dæmi mætti til tína um
miklar ferðir góðra hesta og hestamanna.
Ýmsir gamlir Rangæingar hafa kannazt við þessa heimferð
Rauðnefsstaðabóndans, þeirra á meðal Þorgerður dótturdóttir
*) Líkur eru til, að hér skjóti skökku við um höfund vísunnar. Mætti geta
sér til, að handrit Jóns hafi verið mislesið og eigi að vera Grímur Thomsen.
Hann var nokkuð kunnugur Rangæingum, var þingmaður þcirra eitt kjörtíma-
bil. Grím Thorarensen kannast menn’ hins vegar ekki við frá þessum árum,
nema þá Grím í Kirkjubæ, en hann kemur varla til greina fyrir æskusakir,
þegar þetta var.
28
Goðasteinn