Goðasteinn - 01.09.1973, Page 76

Sr. Svájnir Sveinbjarnarson:
Hundrað ára minning:
Guðjón Jónsson, Tungu í Fljótshlíð
f. 20. 3. 1872 - d. 5. 4. 1952.
Fljótshlíðin hefur löngum þótt gjöful sveit og gagnsöm undir
bú, enda stendur byggðin þétt og samfellt, svo að óvíða gerasc
bæjarleiðir skemmri. Samgangur er því greiður milli góðbúanna,
- og áður fyrr, þegar fólkið var fleira á bæjunum og farartækni
fábrotnari en nú gerist, - leiddi það af sjálfu sér, að manns-
fætur mörkuðu spor í gróinn svörð, svo mörg og þétt, að gróður-
magn jarðar fékk ei rönd við reist. Gata mótaðist um tún og engi
milli bæja. Kannski hefur gönguslóðin um sveitina orðið einna
skýrust þegar nær dró kirkjustaðnum að Breiðabólsstað. Enn í
dag markar fyrir henni austan túnið, þó að flestallir ferðist nú um
stundir á fjórum hjólum eftir þjóðveginum. Og grasið grær og
breiðir yfir hin gömlu spor.
En þegar sláttuþyrlan æðir um völlinn með gný hins nýja tíma
og afhjúpar smám saman þessa grónu slóð, þá verður mér hugsað
til fólksins, scm þessa götu gekk, þegar ég fyrst man eftir, og
meðan fólk enn hafði tíma til að fara gangandi milli bæja og ti!
kirkju sinnar. Missterkum dráttum eru þær mótaðar, myndirnar,
sem í hugann koma. Sumar eins og hálfmökkvaðar móðu fyrnsku
og gleymsku, - aðrar eins skýrar og fyrir skarpri sjón, svo sem
augliti til auglitis. 1 hópi hinna minnisstæðustu er mynd þess
manns, sem hér verður nokkuð frá sagt í tilefni þess, að á þessu
ári eru liðin hundrað ár frá fæðingu hans. Það var ekkert skemmti-
göngufas né værðarmolla yfir göngulaginu þegar hann kom skálm-
74
Goðasteinn