Morgunblaðið - 28.10.2000, Blaðsíða 54

Morgunblaðið - 28.10.2000, Blaðsíða 54
.54 LAUGARDAGUR 28. OKTÓBER 2000 MORGUNBLAÐIÐ MINNINGAR ife SIGRIÐUR KRISTIN SIG URÐARDÓTTIR + Sigríður Kristín Sigurðardóttir fæddist í HjiiUíi- staðahvammi í Blönduhlíð, Skaga- firði, 31. ágúst 1911. Hún lést á hjúkrun- arheimilinu Víðihlíð, Grindavík, 22. októ- ber síðastliðinn. For- eldrar hennar voru Sigurður Hannes- son, f. 23.2. 1878, d. 13.2. 1911, og kona hans María Jónsdótt- ir, f. 9.7. 1874, d. 11.8. 1956. Systkini hennar voru Sigurlína, f. 25.10. 1902, d. 31.12. 1993, og Magnús Kristinn, f. 16.2. 1904, d. 18.10. 1994. Hún ólst upp hjá Jóhönnu Steinsdóttur og Frímanni Magn- ússyni í Hjaltastaðahvammi og minntist hún þeirra ætíð með hlýhug. Sigríður giftist Valdimari Einarssyni frá Húsatóftum í Grindavík, f. 8.5. 1903, d. 30.1. 1990. Dóttir þeirra 1) Margrét, f. 8.11. 1944, maki hennar Jóhann Sig- urðsson, f. 26.12. 1944. Þau eiga tvö börn, Einar og Heklu, og tvö barna- börn. Fóstursonur þeirra 2) Halidór Kristjánsson, f. 7.7. 1936, maki Guðný Guðjónsdóttir, f. 2.2. 1943. Börn Halldórs og Mundu P. Enoks- dóttur eru Kiistjáii Valdimar, Kári og stúlka sem lést skömmu eftir fæð- ingu. Börn Halldórs og Guðnýjar eru Guðjón, Sigríður Kristín, Krisljana, Sigurjón, Anna og Vil- mundur. Barnabörnin eru 20 og barnabarnabörnin fjögur. Sigríð- ur og Valdimar bjuggu allan sinn búskap í Grindavík, lengst af í Felli. Eftir lát Valdimars fluttist hún íþjónustuíbúð í Víðihlíð. Útför Sigríðar fer fram frá Grindavíkurkirkju í dag og hefst athöfnin klukkan 13.30. Elsku fóstra. i Nú skilur leiðir. Langt er um liðið síðan þú tókst að þér lítinn dreng. Minningarnar streyma um huga mér þegar ég hugsa til uppvaxtaráranna hjá þér og fóstra. Ég veit að þú ert hvfldinni fegin og ég kveð þig með söknuð í hjarta. Leiddirþúforðum h'tinn dreng. Titrarviðómur aftregastreng. Safnast í vestri svipþungský. Veturinn nálgast meðveðragný. Berst fyrir laufsegli Ijóðtilþín: Kemstyfirhafið kveðjan mín? (Ólafur Jóhann Sigurðsson.) Ég þakka þér fyrir allt það góða sem þú hefur gefið mér og mínum. Guð geymi þig elsku fóstra. Kveðja, Halldór(Daddi). Mig langar til að þakka tengda- móður minni samfylgdina á liðnum árum. Ég kynntist Sigríði árið 1962 er við Halldór hófum búskap. Sigga í Felli var ákveðin kona og föst fyrir og alla tíð var hún mér góð. Hún reyndist mér sem besti vinur og var ávallt tilbúin að hlaupa undir bagga með okkur Dadda þegar upp komu erfiðleikar. Ég á í hugskoti mínu margar góðar minningar um góðmennsku hennar og hjálpsemi og minnist ég allra þeirra skemmtilegu verslunarferða sem við fórum saman til Reykjavíkur. Börnunum mínum var hún yndis- leg amma og tók hún ávallt á móti þeim opnum örmum þegar þau komu í heimsókn og oftar en ekki voru þau kvödd með nyprjónuðum vettlingum og sokkum. Amma og afi voru hald- reipi fyrir börnin mín og eiga þau margar skemmtilegar minningar sem tengjast veru þeirra í Felli. I huga mínum er Sigga sú yndis- legasta tengdamóðir sem hægt var að eignast. Elsku Sigga mín, nú er komið að kveðjustund og langar mig til að þakka þér fyrir allt sem þú hefur gert fyrir mig og mína fjölskyldu. Ég veit að það verður tekið vel á móti þér og það verða fagnaðarfundir með þér og Valda. Guð blessi þig. Þín tengdadóttir, Guðný Guðjónsdóttir. FANNEYS. GÍSLADÓTTIR + Fanney S. Gísla- dóttir var fædd á Eskifirði 27. desem- ber 1911. Hún lést á Landspítalanum í Landakoti miðviku- daginn 18. október síðastliðinn. For- eldrar hennar voru Gísli Daníelsson, f. 24.9. 1881, d. 26.9. 1969, bóndi og kona hans Sigurbjörg Jónsdóttir, f. 24.3. 1885 í Papey, d. 18.1. 1960. Fanney var fimmta elst af 11 systkinum. Fanney var alin upp frá 3ja ára aldri hjá hjónunum Hallgrími Bóassyni og Nikólínu Nikulásdóttur á Grímsstöðum á Reyðarfirði. Fóstursystkini Fanneyjar eru Garðar Jónsson, f. 12.12. 1913; Haukur Arnfinns- son, f. 1918, d. 1946; Ingibjörg Malmquist, f. 22.3. 1924 og sonur hjon- anna Bóas llall- grímsson, f. 30.7. 1924. Fanney fór ung á sfld á Siglufjörð. Lá leið hennar síðan til Danmerkur í vist þar sem hún var í 20 ár. Fanney lærði til smurbrauðsjómfrúr f Danmörku. Hún flytur alkomin heini árið 1959. Fanney vann lengst á Smur- brauðstofunni Birn- inum, einnig vann hún í mötu- neyti Skeljungs og við sína iðn. Síðast vann Fanney við heimilis- hjálp. Fanney bjó lengst af á Túngötu 32 í Reykjavík. Fanney verður jarðsungin frá Reyðarfjarðarkirkju í dag og hefst athöfnin klukkan 13.30. Það er nytsöm reynsla að virða fyrir sér vegferð þeirra sem eldri eru og sagt hafa skilið við jarðlífið. Ég hafði góð kynni af Fönnu síðustu árin sem hún lifði og þeim tíma sem Jég var samvistum við hana var einkar vel varið. Eftir dvelur minn- ingin um aldraða og sjálfstæða heið- urskonu sem ávallt kunni fótum sín- ¦ um forráð og kvartaði ekki undan einu eða neinu. Þegar ég færði henni Familie Journalen í Túngötu 32 á föstudögum, tók hún gjarnan á móti mér með þessum orðum: „Nei ... Sigvaldi." Á eftir fylgdi: „Það er heitt kaffi á könnunni og kaka í ís- skápnum." Og stundum: „Æ, settu þig nú aðeins." Eg dáðist að æðru- 'Iéysi þessarar konu sem alltaf hafði verið sjálfri sér næg og látið hverj- jkim degi nægja sína þjáningu. En þótt hún væri nægjusöm og færi vel ! með, þá leyfði hún sér samt þann imunað að reykja og jafnan fiutu ; fjórir rauðir Royal sígarettupakkar ásamt kveikjara með í innkaupapok- ann. Þegar ég hafði orð á því að inn- \ kaupin væru í dýrari kantinum mið- » að við magn, sagði Fanna: „Það er ^ekki skrítið, það gerir óreglan." En þar með var hennar óregla upptalin því hún var í hvívetna fulltrúi þeirr- ar gömlu góðu reglusemi sem oftar en ekki á í vök að verjast. Fanna var með eindæmum heilsuhraust og varð varla misdægurt. Eitt sinn er pestargang í bænum bar á góma, fræddi hún mig á því að í rúmið hefði hún ekki lagst veik síðan 1947, og ekki orð um það meir. Fanney var fædd á Eskifirði, en ólst upp á Grímsstöðum á Reyðar- firði hjá hjónunum Hallgrími Bóas- syni og Nikolínu Nikulásdóttur. Á uppvaxtarárum sínum gekk hún til allrar venjulegrar vinnu, en útþráin sagði til sín og í ágústmánuði 1939 hélt hún til Danmerkur þar sem hún dvaldist nær óslitið þar til um 1960. Heimkomin starfaði hún fyrstu árin sem matráðskona hjá Shell í Skerja- firði. Á Danmerkurárunum nam hún þá list sem nefnist smurbrauðsdama og sem slík starfaði hún um árabil á smurbrauðsstofunni Birninum og síðar á Brauðborg. Fanney var ein- örð kona og frábær starfskraftur. Síðustu starfsárin starfaði hún hjá heimilishjálp Reykjavíkurborgar. Fanney var farsæl á vegferð sinni og sátt við Guð og menn. Hún var fastheldin á vini sína en jafnframt vandfýsin, uppgerð og tildur- mennska var eitur í hennar beinum. Alltaf var gott í henni hljóðið og létt yfir henni. Hún var æðrulaus og ótt- aðist hvorki lífið né dauðann. Eilífð- armálin ræddum við aldrei, í hennar augum hafði lífið sinn eðlilega og sjálfsagða framgang. Síðustu tvö æviárin dvaldist hún í Furugerði 1 og lét vel af. Eru starfsfólki Furu- gerðis 1 færðar bestu þakkir fyrir umönnun og alla aðstoð. Fanney lést eftir skamma sjúk- dómslegu á Landakotsspítala 18. október. Blessuð sé minning hennar. Sigvaldf og Lína. Kæra Fansa frænka. Okkur hér á Hraunteignum lang- ar til að kveðja þig með nokkrum orðum. Okkur langar til að þakka þér fyrir allt sem þú hefur gert og gefið af þér til okkar. Það var fyrir ca. 11 árum að ég fór að venja kom- ur mínar á Túngötuna í kjallarann til þín. Alltaf tókst þú vel á móti manni með kaffi og heimabökuðum kökum úr „gúndanum". Svo meðan setið var við kaffið sagðir þú manni sögur austan frá Reyðarfirði og eins frá þeim árum sem þú varst úti í Danmörku. Margar sögurnar voru af því þegar pabbi fæddist, þú 12 ára að eignast lítinn bróður og lífi ykkar er þið fóstursystkinin voruð að alast upp á Reyðarfirði. Sögurnar frá Danmörku voru aðallega um stríðið, sprengingarnar, skortinn og um litla sumarhúsið þitt þar. Það eru mikil forréttindi að fá að kynnast svona yndislegri konu eins og þér sem var svona jákvæð út í lífið og tilveruna og miðlaðir áfram til okkar. Svona sátt og þakklát fyrir það sem þú hafðir. Þú vildir hafa fastar skorður á hlutunum. Þegar fyrsti snjórinn kom á haustin þá beiðstu eftir að ég kæmi til að taka inn snúrurnar og ganga frá þeim fyrir veturinn. Það var gaman að sjá hvað þú varst ánægð og fylgdist með þegar litla dóttir okkar kom í heiminn. Þú varst sko búin að segja að þetta yrði stelpa en ekki strákur. Það verður tómlegt að hafa þig ekki, skjótast til þín og fá sér kaffisopa. Elsku Fansa, þúsund þakkir fyrir allt. Bóas, Þórey (Dóra) og Alda Særds. Elsku amma Sigga í Felli. Nú er lífsbarátta þín á enda og kveðjustundin runnin upp. Margs er að minnast, margterhéraðþakka. Guði sé lof fyrir íiðna tíð. Margs er að minnast, margs er að sakna. Guð þerri tregatárin strið. Farþúífriði, friður Guðs þig blessi, hafðu þökk fyrir allt og allt GekkstþúmeðGuði, Guð þér nú fylgi, hans dýrðarhnoss þú hljóta skalt. (V. Briem.) Elsku amma, takk fyrir allt sem þú kenndir mér. Þú átt alltaf eftir að vera í huga mér og fallegar minning- ar um þig geymi ég alltaf í hjarta mínu. Guð geymi þig. Anna Ágústa. Elsku amma mín er farin. í huga mér er vel tekið á móti henni og afi bíður brosandi og tekur hana í fang sér. Og þau fara leiðandi hvort ann- að áfram og ég brosi með þeim. Amma var elsku besta amma mín, og margar minningar á ég um hana og afa. Þau bjuggu á Felli í Grinda- vík flest sín hjúskaparár og þar dvaldi ég oft. Lýsisskeiðin kemur í hugann en í barnsminningunni er hún risastór og ekki það vinsælasta áhald sem fyrirfannst en lýsið skyldum við taka því þá yrðum við svo stór, sterk og síður veik. Á jóla- dag kom öll fjölskyldan saman hjá ömmu og afa og var það yndislegur dagur. Þær hátíðarstundir voru til- hlökkunarefni og mikil eftirvænting ríkti. I huga mér sé ég fyrir mér öll fínu borðáhöldin, flott raðað í skúff- una í skenknum, þennan skenk á ég í dag, og er hann notaður undir öll mín veisluáhöld. Þá er ónefnd fal- lega skálin sem amma geymdi spilin sín í, en hún var notuð sem skírnar- skál er ég var skírð, hún er hjá mér og þykir mér mjög vænt um hana, sérstaklega þar sem ég var skírð í höfuðið á ömmu. Amma hafði mikil áhrif á mig með alla sína góðmennsku og hlýju. Elsku amma mín, þökk fyrir öll árin með þér, góðmennsku þína og hjartahlýju, þetta var mér mikils virði og allar þær stundir sem ég átti með þér. Mig langar til að kveðja þig með versinu sem þú og afi kennduð okk- ur systkinunum. Vertu yfir og allt um kring, með eilífri blessun þinni. Sitji Guðs englar saman í hring, sænginniyfirminni (Sig. Jónsson frá Presthólum) Þín ömmustelpa, Sigríður Kristín. Elsku amma Nú hefur þú lokið vist þinni í þessum heimi. Það eru margar minningar sem streyma um huga okkar þegar við hugsum um þig, og eru allar samverustundirnar með þér okkur dýrmætar. Þú kenndir okkur margt í gegnum árin og það munum við geyma í hjarta okkar um ókomin ár og miðla áfram til barna okkar. Það var fastur punktur í tilveru okkar að heimsækja þig og afa í Grindavík á sunnudögum, alltaf varstu búin að baka pönnukökur og ýmsar kræsingar sem við nutum góðs af, svo var oftar en ekki sest fyrir framan sjónvarpið og horft á Húsið á sléttunni, þá sast þú eins og svo oft með prjónana þína og prjón- aðir á litlar hendur og fætur en það gerðir þú alla tíð á meðan heilsan leyfði og hlýjaðir ansi mörgum með vettlingunum og ullarsokkunum þínum. Þær eru minnistæðar ferðirnar til ykkar afa á vorin eftir að skóla lauk en þá tókst þú á móti okkur þegar við komum með rútunni. Það var mjög spennandi, og mikið brallað. Það var mikið spilað í Felli og þú kenndir okkur systkinunum öll helstu spilin, en það var nú rússinn sem stóð upp- úr og var mest spilaður. Það var mik- ill samgangur milli ykkar afa og systkina afa, oft voru farnar göngu- ferðir upp á Staðarhól að heimsækja Einar, Nonna og Sullu, svo var Halli frændi iðinn við að heimsækja ykkur og þá voru spilin ávallt tekin fram. Svo voru það ferðirnar út í Staðar- hverfi, á rekann, sem eru ógleyman- legar, með afa og bræðrum hans, það var hin mesta skemmtun og mikill fróðleikur fyrir okkur systkinin og þegar við komum til baka, yfirleitt með einhverja dýrgripi úr fjörunni varst þú búin að dúka borð og hafa til kaffi og kökur. Mikla ánægju hafðir þú af gróð- urrækt og áttir lítið gróðurhús þar sem þú ræktaðir fallegar rósir og blóm. Einnig hugsaðir þú vel um garðinn umhverfis Fell enda fékkst þú viðurkenningu fyrir snyrtilegan og fallegan garð. Álfahóllinn þinn er okkur minnistæður og gast þú sagt okkur sögur um hann, en hann stóð upp við húsið og ekki mátti neitt við honum hrófla, stundum sat maður á tröppunum og beið eftir því að álf- arnir kæmu út úr hólnum. Elsku amma okkar, með þessum fáu orðum kveðjum við þig í hinsta sinn og færum þér kveðjur maka okkar og langömmubarna þinna. Við þökkum þér fyrir allt sem þú hefur gefið okkur, við munum aldrei gleyma því. Vertu, Guð faðir, faðir minn í frelsarans Jesú nafni, hönd þín leiði mig út og inn, svoallrisyndéghafni. (H.Pét.) Þín barnabörn, Einar og Hekla. Okkur langar að kveðja lang- ömmu okkar með þessum Ijóðum. Þúkenndirmérmargt ogvarstmérsvogóð þú ert ekki dáin þúlifirímér. (Ingibjört) Loksvarégkomin aðleitaaðþér. En hvar varstu, amma, þúvarstekkihér. Égleitaðilengi, enenganárangurbar, égákvaðaðbíða enþúvarstekkiþar (IngibjörtogGuðný) Bless, elsku amma okkar. Ingibjört og Guðný. Ég vil minnast nokkrum orðum Sigríðar Sigurðardóttur sem lést í Grindavík 25. okóber, áttatíu og níu ára að aldri. Hún giftist föðurbróður mínum, Valdimar Einarssyni frá Húsatóft- um fyrir 65 árum. Þau hófu búskap sinn í Dalbæ í Staðarhverfi í Grindavík en fluttu 1946 í Járngerðarstaðahverfi þar sem þau reistu hús sitt, Fell. Sigríður var fædd og uppalin í Skagafirði og bar ætíð sterkar taug- ar til átthaga sinna þrátt fyrir langa fjarveru. Föðursystkini mín, makar þeirra og börn sýndu alla tíð mikla sam- heldni og mikill samgangur var á milli heimila þeirra. Þetta yljar um hjartarætur í minningunni. Sigríður á þar sinn sess sem traust, jákvæð, glettin og skilningsrík manneskja. Þegar við Margrét dóttir hennar vorum að slíta barnsskónum í Grindavík, tókum við upp á ýmsum sem fullorðnir vildu gera athuga- semdir við. Alltaf tók hún á málum af festu og leiðbeindi okkur á réttar brautir. Valdimar missti heilsuna um aldur fram og stóð Sigríður ávallt sem klettur við hans hlið. Hún fór ekki með hávaða í gegn- um lífið, var hlédræg og stefnufóst, heiðarleg og tróð ekki á samferða- fólki á neinn hátt. Óeigingjarnt líf hennar vai* ekki síst helgað einkadótturinni Margréti og fjölskyldu hennar og fóstursynin- um Halldóri og hans stóru fjöl- skyldu. En við erum mörg sem þökk- um henni af alhug að leiðarlokum fyrir samfylgdina og það sem hún gaf okkur með umhyggju sinni og al- úð. Blessuð sé minning hennar. Helga Hrönn Þórhallsdóttir.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.