Eimreiðin


Eimreiðin - 01.07.1924, Blaðsíða 15

Eimreiðin - 01.07.1924, Blaðsíða 15
Eimreiðin JOHN MILLINQTON SYNGE 207 Sorgarleikurinn Riders to the Sea er saga þeirra, sem lifa a útjöðrum hins bygða heims og eiga sífelt í höggi við æðis- 9engin náttúruöflin. Þeir verða að heyja grimma baráttu og 1,1 þeirra er einmanalegt og erfiðleikum bundið; trú þeirra er emkennileg náttúrukend, eldri en krisíindómurinn og lífseigari en nokkur opinber trúarbrögð. Patrekur og fylgismenn hans 9a*u ekki útrýmt fornum heiðindómi til fullnustu er þeir kristn- u*u Irland, því eins og í öðrum löndum samlagaði kirkja hans Sl9 helgivenjum þeim og trúarsiðum, sem fyrir voru. Finna ^a fagurt dæmi þessa víða í kirknanöfnum á vesturströnd Ir- Jands og á Suðureyjum. Á Barra-ey í Suðureyjum er lítil Ir^ia kölluð Hafstjarna heilagrar guðsmóður. Vera má að pessi samlögun katólskunnar við trúarsiði úr heiðni skýri þann anda undirgefninnar, sem fram kemur í orðum gömlu kon- unnar í leik Synges. Sonur hennar skyldi fá djúpa gröf: *nvað ættum við að heimta meira?« segir hún. »Enginn lifir Urn aldir, og við verðum að láta okkur það lynda«. Mrir þessa tvo leiki varð Synge frægur leikritahöfundur. ^eo þeim hafði hann sýnt, að hann var maður til að semja skáldrit, sem höfðu mikilvæga þýðingu fyrir þjóðlega vakningu ra> og kom nú í ljós, hve Veats hafði verið hollráður, er þeir ^Vnge hittust fyrst í París. Synge hafði fundið köllun sína við Pað að umgangast óbreytt alþýðufólk. Það átti því vel við, að eikhúsið tæki Veats og Lady Gregory í lið með sér, er sjá sKyldi Irlandi fyrir þjóðlegum leik. Þau þrjú, Veats, Lady ^regory og Synge mynduðu síðan hina einkennilegustu sam- bræðslu, því þau áttu ekkert. sameiginlegt annað en fullan skilning á hlutverki því, sem fyrir þeim lá. Synge var að nr°rgu leyti þunglyndur og bölsýnn, ekki laus við að beita naðinu helzt til óvægilega stundum — en það tafði fyrir vin- s®Idum hans — átti í sífeldum erjum við andstæðinga, var stund- Urn hneigður til andlegs eyrðarleysis og vissi vart á hvern hátt nann skyldi fram flytja þær hugsjónir, sem fyltu sál hans, stundum í ándstöðu við broddborgarana í Dublin, stundum Pláður af heilsuleysi og ugg um óumflýjanleg örlög, sem hann ann nálgast og reyndi ekki fremur að forðast en Maurya í ei" hans, Riders to the Sea. Hefði hann lifað á annari öld ma vera að hqnn hefði orðið umferðasöngvari, einskonar Sí-
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.