Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.12.1960, Síða 7

Tímarit Máls og menningar - 01.12.1960, Síða 7
RANNSÓKNIN þínir koma í kvöld með flugvél? Þau verða fyrir slysi.“ Þeir fóru að tínast út, en De ... og Cha .. ., sem höfðu orðið þess varir, að ég var á báðum áttum hvort ég ætti að trúa lyginni, hinkruðu við á þröskuldinum: „Er þér virkilega sama um börnin þín?“ sagði lautinantinn. Þeir þögðu andartak, og Cha .. . dró þessa ályktun: „Jæja, þá er úti um þig.“ „Það vitnast, hvernig ég hef dáið,“ svaraði ég. „Nei, það veit aldrei neinn um það.“ „Jú,“ svaraði ég aftur. „Það vitnast alltaf alltsaman.“ Hann kom aftur daginn eftir, sunnudag, ásamt Ir .. ., en stóð aðeins við stutta stund. Þeir voru báðir brosandi. „Þú hefur ekki skipt uin skoðun, sagði Cha . . . Þá máttu eiga von á nýjum hrellingum. Við höfum vísindalegar að- ferðir (hann lagði áherzlu á lýsingarorðið) til að láta þig tala.“ Þegar þeir voru farnir barði ég á hurðina og bað um að ég yrði reistur á fætur. Fallhlífahermaður studdi mig út úr klefanum og ég studdi mig við vegginn. Þannig komst ég í eldhúsið og lét renna svolítið vatn á andlitið á mér. Þegar ég lagðist fyrir aftur, stakk annar fallhlífahermaður höfðinu í dyragættina, — Evrópumaður frá Alsír, sem var í flokki Lo . . . —, og spurði í illkvittnislegum tón: „Jæja, líður betur?“ - „Já,“ svaraði ég í sama tón, „þið farið bráðum að geta byrjað aftur.“Eg hefði viljað að hann þvaðraði eitthvað og léti mig ráða í hvað ég átti í vændum og hverjar væru þessar „vísindalegu“ aðferðir. En hann svaraði aðeins geðvonzkulega: „Það er satt hjá þér, það er ekki búið, þú færð að kenna á því.“ Það var síðdegis á mánudag, sem Ir ... vakti mig. Tveir fallhlífahermenn hjálpuðu mér að rísa á fætur og við héldum af stað allir fjórir. Við fórum niður á næstu hæð fyrir neðan, þar var sjúkrastofan: stórt herbergi með mikl- um gluggum, nokkur hermannarúm og borð eitt, ofhlaðið lyfjum, sem haugað var hverju innan um annað. I svipinn var enginn þarna nema herlæknir, sem virtist bíða mín. Hann var fremur ungur, grannur, svarthærður. illa rakaður, klæddur slitnum einkennisbúningi. Hann talaði með suðurfrönskum málhreimi og sagði í kveðjustað: „Eruð þér hræddur?“ „Nei,“ sagði ég. „Ég ætla ekki að berja yður og ég lofa því að ég skal ekki gera yður mein.“ Ég var lagður á eitt hermannarúmið. Hann hallaði sér yfir mig, mældi blóð- þrýstinginn og hlustaði mig. „Það er óhætt að byrja. Hann er bara dálítið taugaóstyrkur,“ sagði hann við Ir . .. Ég tók nærri mér, að hann skyldi 341
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100

x

Tímarit Máls og menningar

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.