Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.09.1965, Blaðsíða 19

Tímarit Máls og menningar - 01.09.1965, Blaðsíða 19
Mannlíf hér fyrir landnámstíð sem í lok níundu aldar komu á áralausum báti til Einglands; slíkar mann- raunir voru þessum mönnum mjög eftirsóknarverðar fyrir guðsástarsakir. Samkvæmt írskri kristni var helgum mönnum Krists ekki talið sæmandi að nærast á neinu lostætara en sáðgrautum, blöðum villijurta eða staunglum og rótum, og brauði sem var blandið úrsigti, sólbakað á steinum. Regla Kól- úmbu, sem írskir klausturmúnkar fylgdu, fyrirbýður kjötneyslu með öllu en leyfir fiskát með takmörkunum. Þó lifðu klausturmúnkar í býlífi samanborið við einsetumenn. Menn mega vara sig á að rugla hugsunarhætti og lifnaði írskra múnka, og þá einkum og sérílagi írskra einsetumúnka, samanvið klausturlíf einsog stundað var eftir rómversk-kaþólskum skilníngi í reglu Benedikts af Núrsíu sem gerði múnklifnað í Evrópu að næðissömu og fagur- mentuðu lífi heldrimanna á stórum landsetrum. Irskt múnklífi er miklu eldra en Benedikt af Núrsíu. írar hafa að upphafi sinnar kristni tekið upp siði úr Miðjarðarhafsbotnum og er þeirra máti að ýmsu leyti nær upprunalegum kristindómi en rómversk-kaþólskir hættir. írskir múnkar voru mestmegnis senóbítar, það eru þeir múnkar sem hafast við í frumstæðum kofum, áþekk- um fiskhrófum einsog standa unnvörpum vestur í Dritvík og á Hellnum, stundum borgbygðir í likingu við fjárbyrgi. Hörður Agústsson hefur í ný- komnum Birtíngi látið prenta góða mynd af slikum mannvirkjum, ef mann- virki skyldi kalla, irskum og íslenskum en reyndar næstum eins; smíðisefnið, óunnið lausagrjót smátt, oft fjörusteinar, ræður hér reyndar byggíngarlag- inu, en raftar ekki notaðir né önnur innangersla. Bjó einn múnkur í hverju hrófi. Kofarnir stóðu í óreglulegri þyrpíngu kríngum ábótaklefann, sem var mestur um sig. Meinlætamenska var sérgrein þessara manna og þeir þjálf- uðu sig í henni í þar til gerðum „skólum" árum saman einsog geimfarar vorra tíma. Þeim helgum mönnum hinsvegar sem leiddist þraungbýli, þeir héldu einsamlir á auðnir; þessir menn eru kallaðir anakóretar og slíkir menn voru papar. Landnám var ekki í þeirra verkahríng. I augum þeirra var alt bústáng beinlínis af djöflinum. Alt um það er ekki fyrir að synja að anakóretar, sem lifðu í rauninni án reglu í klausturlegum skilníngi, hafi tekið með sér í varanesti eina og eina kind af Irlandi til Færeya, fótbundna, á völtum húðbátum sem þeir höfðu til hafferða. Ekki þyrfti nema eina á lembda til að mynda sauðfj árstofn í eyu þar sem vel hagar til. Sé gert ráð fyrir að eitt par, hrútur og gimbur, auki kyn sitt í úteyu, þar sem fé geingur sjálfala án mannavörslu, hlítir viðkoman stærðfræðilegum lögmálum hliðstæðum við þau sem fundin verða í undir- stöðubókum um ættfræði mannfólks. Ef hver rolla er talin endast í tíu ár, 8tmm 129
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140

x

Tímarit Máls og menningar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.