Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.09.1965, Blaðsíða 36

Tímarit Máls og menningar - 01.09.1965, Blaðsíða 36
Tímarit Máls og menningar Þeir horfðu báðir á manninn. Hann deplaði ofurlítið augunum, svo komu grettur á andlitið. Hann var auðsjáanlega viðþolslaus af þjáningu. Blóðdrop- arnir og orðin hrutu slitrótt af vörum hans: „£g hætti á það, bara í eitt skipti, en sjáðu til, guð hefur refsað mér." Hann beit á jaxlinn, svo hneig hann ofan í poll við veginn. Óðalsherrann sat hreyfingarlaus á hesti sínum og skildi hvorki upp né nið- ur í neinu. Gabríel skógarvörður beið álengdar og horfði til skiptis á drottn- arann og þann undirokaða. Loksins tók hann ákvörðun og sneri sér til óðals- herrans. „Náðugi herra, ég álít réttast að ég taki hann með mér heim í kofann minn. Eða getum við látið hann liggja hér? Hann hefur eitthvað ..." „Gott og vel, taktu hann þá og farðu með hann þangað ..." sagði stór- bóndinn í hálfum hljóðum. Skógarvörðurinn lagði byssu og öxi frá sér á trjábol og fór því næst að taka viðarkestina af vagninum og fleygja þeim út á vegarkantinn. Það ýrði úr loftinu hlj óðlátlega, napurt með lamandi þunga, eins og heimsins sárasta hryggð. Ilie Covataru lá upp við olnboga í foræðinu við veginn og stundi þungan. Þegar Gabríel var tilbúinn tók hann undir handlegg mannsins og lyfti hon- um varlega upp á vagninn. Því næst hottaði hann á uxana og rak þá áfram. „Núhú, núhú." Það reyndi á alla orku þessara gráleitu dýra að draga vagninn í leirleðj- unni. „Náðugi herra," sagði Gabríel í ákveðnum róm, „farið þér aftur sama veg og við komum, ég fer til baka út á þjóðveginn og svo dálitla krókaleið." Uxarnir lögðu af stað út í rigningarsuddann. Þessar gæflyndu skepnur drógu vagninn með slasaða manninum, sem lá þar algerlega magnþrota. Oðalsbóndinn sneri hesti sínum til baka á götuslóðina, sem lá inn í dapurleik- ann í djúpi skógarins. Þegjandi og í þungum þönkum reið hann fet fyrir fet og kuldinn svarf svo að honum að hann stirðnaði í öllum liðamótum. Ein- hvern veginn var hann ekki ánægður með sjálfan sig. Honum var innan- brjósts eins og hann vildi helzt vorkenna sjálfum sér og hestinum, sem hafði borið hann á bakinu mestallan daginn blautan og soltinn. Sjálfsagt hefði hann orðið því feginn að mega setjast við eldinn hjá skógarverðinum og orna sér, ef þessi ræfill, sem lá þarna á hnj ánum við veginn hefði ekki komið til sögunnar. Hvað skyldi hafa komið fyrir þennan mann? hugsaði óðals- bóndinn. Eg barði hann þó ekki svo fantalega. Það hlýtur eitthvað að hafa 146
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140

x

Tímarit Máls og menningar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.