Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.09.1965, Qupperneq 36

Tímarit Máls og menningar - 01.09.1965, Qupperneq 36
Tímarit Máls og menningar Þeir horfðu báðir á manninn. Hann deplaði ofurlítið augunum, svo komu grettur á andlitið. Hann var auðsjáanlega viðþolslaus af þjáningu. Blóðdrop- arnir og orðin hrutu slitrótt af vörum hans: „£g hætti á það, bara í eitt skipti, en sjáðu til, guð hefur refsað mér." Hann beit á jaxlinn, svo hneig hann ofan í poll við veginn. Óðalsherrann sat hreyfingarlaus á hesti sínum og skildi hvorki upp né nið- ur í neinu. Gabríel skógarvörður beið álengdar og horfði til skiptis á drottn- arann og þann undirokaða. Loksins tók hann ákvörðun og sneri sér til óðals- herrans. „Náðugi herra, ég álít réttast að ég taki hann með mér heim í kofann minn. Eða getum við látið hann liggja hér? Hann hefur eitthvað ..." „Gott og vel, taktu hann þá og farðu með hann þangað ..." sagði stór- bóndinn í hálfum hljóðum. Skógarvörðurinn lagði byssu og öxi frá sér á trjábol og fór því næst að taka viðarkestina af vagninum og fleygja þeim út á vegarkantinn. Það ýrði úr loftinu hlj óðlátlega, napurt með lamandi þunga, eins og heimsins sárasta hryggð. Ilie Covataru lá upp við olnboga í foræðinu við veginn og stundi þungan. Þegar Gabríel var tilbúinn tók hann undir handlegg mannsins og lyfti hon- um varlega upp á vagninn. Því næst hottaði hann á uxana og rak þá áfram. „Núhú, núhú." Það reyndi á alla orku þessara gráleitu dýra að draga vagninn í leirleðj- unni. „Náðugi herra," sagði Gabríel í ákveðnum róm, „farið þér aftur sama veg og við komum, ég fer til baka út á þjóðveginn og svo dálitla krókaleið." Uxarnir lögðu af stað út í rigningarsuddann. Þessar gæflyndu skepnur drógu vagninn með slasaða manninum, sem lá þar algerlega magnþrota. Oðalsbóndinn sneri hesti sínum til baka á götuslóðina, sem lá inn í dapurleik- ann í djúpi skógarins. Þegjandi og í þungum þönkum reið hann fet fyrir fet og kuldinn svarf svo að honum að hann stirðnaði í öllum liðamótum. Ein- hvern veginn var hann ekki ánægður með sjálfan sig. Honum var innan- brjósts eins og hann vildi helzt vorkenna sjálfum sér og hestinum, sem hafði borið hann á bakinu mestallan daginn blautan og soltinn. Sjálfsagt hefði hann orðið því feginn að mega setjast við eldinn hjá skógarverðinum og orna sér, ef þessi ræfill, sem lá þarna á hnj ánum við veginn hefði ekki komið til sögunnar. Hvað skyldi hafa komið fyrir þennan mann? hugsaði óðals- bóndinn. Eg barði hann þó ekki svo fantalega. Það hlýtur eitthvað að hafa 146
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68
Qupperneq 69
Qupperneq 70
Qupperneq 71
Qupperneq 72
Qupperneq 73
Qupperneq 74
Qupperneq 75
Qupperneq 76
Qupperneq 77
Qupperneq 78
Qupperneq 79
Qupperneq 80
Qupperneq 81
Qupperneq 82
Qupperneq 83
Qupperneq 84
Qupperneq 85
Qupperneq 86
Qupperneq 87
Qupperneq 88
Qupperneq 89
Qupperneq 90
Qupperneq 91
Qupperneq 92
Qupperneq 93
Qupperneq 94
Qupperneq 95
Qupperneq 96
Qupperneq 97
Qupperneq 98
Qupperneq 99
Qupperneq 100
Qupperneq 101
Qupperneq 102
Qupperneq 103
Qupperneq 104
Qupperneq 105
Qupperneq 106
Qupperneq 107
Qupperneq 108
Qupperneq 109
Qupperneq 110
Qupperneq 111
Qupperneq 112
Qupperneq 113
Qupperneq 114
Qupperneq 115
Qupperneq 116
Qupperneq 117
Qupperneq 118
Qupperneq 119
Qupperneq 120
Qupperneq 121
Qupperneq 122
Qupperneq 123
Qupperneq 124
Qupperneq 125
Qupperneq 126
Qupperneq 127
Qupperneq 128
Qupperneq 129
Qupperneq 130
Qupperneq 131
Qupperneq 132
Qupperneq 133
Qupperneq 134
Qupperneq 135
Qupperneq 136
Qupperneq 137
Qupperneq 138
Qupperneq 139
Qupperneq 140

x

Tímarit Máls og menningar

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.