Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.09.1965, Blaðsíða 50

Tímarit Máls og menningar - 01.09.1965, Blaðsíða 50
Tímarit Máls og menningar Islandi þegar ég kynntist íslenzka veginum, en það er vegartegund sem hvergi er finnanleg nema á Islandi. Allir íslenzkir vegir líta út fyrir að vera jafn mikilvægir. Þeir eru allir einbreiðir malarvegir, og þess er þannig enginn kostur að greina á milli þjóðvegar og sveitabrautar. I þokkabót eru leiðir ekki merktar með tölum. Það hlýtur að vera n->kkur raun fyrir ferðamann sem vanur er merktum leiðum að átta sig á því að hann verður sjálfur að stjórna för sinni um eyna með því að gera á eig- in spýtur ferðaáætlanir út frá stöðum og nöfnum. En ef til vill hefur þetta fyrirkomulag sína kosti, því ferða- langurinn sér þeim mun meira af íslandi sem hann villisi lengur. Merkingar vega og almennt ásig- komulag þeirra eru raunar til marks um þjóðareinkenni íslendinga. Mér er ljóst að hér er ég kominn inn á mjög svo þokukennt svið. Þjóðareðli er aldrei afmarkað, áþreifanlegt sér- kenni, heldur næsta útlínulaust safn óljósra einkenna sem nota má til að greina eina þjóð frá annarri. Nái maður í rétt safn hinna augljósustu sérkenna, gefur maður rétta lýsingu á þj óðareðlinu! En hvernig í þremlinum er hægt að nota vegakerfi þjóðar til þess að gefa hugmynd um þjóðleg sérkenni hennar? Augljóst er að íslendingar hafa ekki áhuga á þeirri óbrotnu og almennu aðferð að sýna hvert hver vegur liggur með því að merkja þá tölum. Islendingar hafa meiri áhuga á hverjum sveitabæ fyrir sig. Þeir hafa meiri áhuga á skaphöfn manns en hinu að meta hlutina á kaldrifjað- an og kerfisbundinn hátt. Þeir hafa áhuga á fólki sem manneskjum. „Hvað heitir þú, og ertu giftur, og hvað áttu mörg börn, og hvað finnst þér gaman að lesa, og hvaða álit hef- ur þú á þessu efni og hinu?" Þannig spyrja Islendingar alstaðar og ævin- lega þegar maður ferðast um landið. Það leynir sér ekki að eyþjóð er for- vitin og spurul. Hún vill heyra fréttir utan úr heimi. Auk þess vilja íslend- ingar átta sig á því hvort þeim ber að virða sérkenni einstaklingsins sem mannveru í stað þess að líta á hann sem tölu á braut lífsins. I þokkabót hafa þeir nægan tíma. Þeir hafa tíma til þess að hjakka á sveitavegi í stað þess að æða áfram á hraðbraut. Þeir kvarta ekki undan því þótt þeir kom- ist ekki hratt áfram á vegunum sin- um. Islendingar ferðast frá manni til manns, frá sveitabæ til sveitabæjar. Enda þótt einstakir sveitabæir kunni að vera mjög nýtízkulegir og eigi völ á fullkomnustu landbúnaðar- tækjum, er tengiliðurinn, vegurinn frá bæ til bæjar, með sönnu miðalda- sniði. Þetta er sérkenni sem mótar allt menningarlíf íslendinga og efna- hagsmál þeirra. Maður getur dáðst að hinum fullkomnustu framkvæmd- um á fslandi en áttað sig þessu næst 160
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140

x

Tímarit Máls og menningar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.