Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.09.1965, Blaðsíða 24

Tímarit Máls og menningar - 01.09.1965, Blaðsíða 24
Tímarit Máls og menningar hana fyrir mér, af því að þá í svipinn, meðan hún er svona eyðileg, ber ég ekki kennsl á hana. Ofurlítil breyting, sólin, smá vindgustur eða litur lofts, nægir til þess að ég kannast ekki lengur við mig. Þessar götur taka engan enda. Það sýnist ekki geta verið raunveruleiki að í þeim öllum séu íbúar og gestir, og samt eru þær allar svona þögular og tómlegar. Langar og trjáríkar göturnar í úthverfunum, þar sem ég gæti andað að mér ögn af hreinu lofti, met ég minna en torgin og þröngu göturnar í miðborginni, þar sem stórhýsin eru og þar sem mér finnst ég eiga enn meira í götunum, af því að það er hreint og beint óskiljanlegt að allir geti verið farnir þaðan. Svo er nú komið með árunum, að ég leita ekki lengur félagsskapar einsog áður. En þá voru sunnudagarnir öðruvísi en aðrir dagar. Á þeim gömlu og góðu dögum vorum við vanir að segja: — Komdu í dag á þennan og þennan stað, — og svo fórum við þangað masandi. Stundum komum við í nýjar göt- ur og lentum inni í einhverjum húsagarði; ég leit í kringum mig til að átta mig á umhverfinu, og það var ekki alltaf sem mér tókst það. Ciccotto var á mínu reki, en það var hann sem hafði gaman af að snuðra í auðum húsa- görðum og fara upp stiga sem hann hafði aldrei gengið áður, hringja dyra- bjöllunni og hefja samræður við þann sem kom til dyra. Eg stóð að baki honum, og í þá daga trúði ég ekki að hann hringdi sumum bjöllunum í fyrsta sinn. Ef ég hefði trúað því, hefði ég ekki farið upp stigana með honum. Hann hafði lag á því, einkum ef konur eða börn komu til dyra, að segja eitthvað sem krafðist svars, og meðan orð jókst af orði gengum við hlæjandi inn í húsið og vorum þar langt fram á kvöld. Hann sagði að fólki leiddist á sunnu- dögum og að sá sem frá hádegi væri lokaður inni í húsi og heyrði engan eða sæi, væri feginn að tala við hvern sem væri. Ég hygg, að um sumar konur, sem buðu okkur líka upp á vín, hafi hann aflað sér upplýsinga fyrirfram. Á þeim árum fóru sumir piltar mikið í skemmtisiglingu, aðrir brugðu sér á reiðhjól og námu hvergi staðar nema í kránni, enn aðrir sátu fyrir stúlk- unum þegar þær komu úr kvikmyndahúsunum. Mér þótti þetta allt kjánalegt, eftir að ég hafði kynnzt Ciccotto, og ég þorði hvorki að gefa mig að slíku framar né heldur tala um það. Hann var þannig skapi farinn, að ef honum var sagt frá einhverju, þá nægði ekki að það hefði gerzt, heldur þurfti það að koma blóðinu á hreyfingu. Og hann horfði niður fyrir fætur sér meðan hann hlustaði, einsog maður sem lætur sig ekki varða neitt annað. Hann var lág- vaxinn maður og hálfgerður krypplingur, svo ég veigraði mér við að auð- mýkja hann, og fyrir bragðið varð ég honum háður. í sumum húsum spurði hann um fyrrverandi íbúa og þóttist þá vera utan- 134
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140

x

Tímarit Máls og menningar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.