Goðasteinn - 01.09.1973, Síða 50

Goðasteinn - 01.09.1973, Síða 50
KAUPSTAÐARFERÐIR Á HAUSTIN Ein var aðalkaupstaðarferðin á haustin. Verzlunarvara manna var tóigur og svo sauðfé á fæti, sem rekið var til kaupstaðar og slátrað þar af bændum sjálfum. Oft tóku fátækir bændur nærri sér að láta sauðfé í kaupstað en máttu til sökum skulda. Haust- ferðir í kaupstað tóku vanalega lengri tíma en á sumrum, þegar ös var rnikil og gekk seint að fá afgreiðslu, og máttu menn stund- um mæta vosbúð og hrakningum í þeim ferðum. Strax í fyrstu snjóum voru lömb á gjöf. Það þurfti að kenna þeim átið, og var það gjört með því að láta heytuggu upp í þau, og reyndust þau fljótnæm að læra átið. Þegar vetur gekk snemma í garð, kom fullorðið fé fljótlega á gjöf. Því var gefið tvisvar á dag, og var hálftunna af heyi ætluð hverjum tíu kindum. Menn voru misjafnt lagnir að gefa úr heykumlunum svo torfið héldist sem lengst uppi, og vildi það stundum hrapa inn, þegar komið var nær vori. Sumir báru vatn í fé við þorsta, en sumir hleyptu því út til að snjóa sér og létu það nægja, þegar snjór var hentug- ur, og reyndist vel og hlífði mönnum við erfiðri vinnu, sem var vatnsburður í fé. Samt voru það fleiri, sem notuðu vatnið. Ending heyjanna og fjárþrifin fóru eftir því, hvernig fjármenn- irnir voru. Bcitarhús voru nálega á hverjum bæ í sveitinni, og í vetrarskammdegi, þegar fé náði til jarðar gegnum snjó, risu beit- arhússmalar upp fyrir dag og seildust upp á hillu fyrir ofan rúm þeirra og tólcu mat sinn þar, sem hafði verið látinn þar um kveldið fyrir háttatímann. Eftir að þeir höfðu matast, lögðu þeir af stað til beitarhússins, létu féð út og ráku í haga og stóðu þar hjá því allan daginn, brugðu sér stundum heim að húsunum stundarkorn og til hagans aftur fljótiega. Ekki voru þeir komnir heim á kveld- in fyrri en eftir dagsetur. HÁTÍÐIR OG TILHALDSDAGAR Á fyrsta miðvikudagskveld í jólaföstu var fólki veittur hinn svokallaði vökustaur. Enginn miðdagsmatur var þá gefinn, var látið bíða til kveldsins. Máltíðin samanstóð af súrum sauðar- sviðum og hangnum magálum og stundum gömlum osti úr sauða- 48 Goðasteinn
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100

x

Goðasteinn

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Goðasteinn
https://timarit.is/publication/1897

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.