Goðasteinn - 01.09.1973, Síða 87

Björg Jónsdóttir frá Ásólfsskála:
Hagalagðar
Það, scm ég hef fest á þessi blöð, eru orð og atvik, sem geymzt
hafa í minni mínu frá bernsku- og æskuárum mínum í Hallgeirsey
í Landeyjum, en ég cr fædd 1. júlí 1896. Sum þessara orða heyri
ég nú mjög sjaldan. Bæði er, að þau hafa horfið úr daglegri notk-
un með þeirri kvnslóð, sem hélt í hönd mína og leiðbeindi mér
fyrstu sporin, og ný orð hafa komið í þeirra stað og ýtt hinum
til hliðar. Tökuorð gömul og ný geta verið góð og gild, en þau
cru cins og bætur á fati. Ekki er sama hvernig bótin fer eða úr
hvaða efni hún er.
Játa verð ég, að ekki falla mér nýyrðin öll vel í geð. Mín
skoðun er, að gæta beri varúðar við sköpun þeirra, svo ekki fari
fyrir okkur eins og vefaranum, sem sagði, þegar brigður voru í
voðinni: „Það lagast í þófinu“. En það lagaðist ekki.
Borðsiðir og sjófang.
Þegar ég var lítið barn, lærði ég fyrstu borðsiðina hjá móður
minni. Er mér var réttur diskurinn minn eða skálin, sagði ég:
,,Guðlaun“, og þegar ég tók til matar, las ég: „Guð blessi mig
og mína fæðu, í Jcsú nafni. Amen“. Þegar máltíð var lokið, las
ég: „Guði sé lof og dýrð og eilífar þakkir fyrir mat og drykk
og alla góða hluti gefanda mér og veitandi, í Jesú nafni. Amen.“
Bænirnar mátti ég lesa í hljóði.
Sjálfsagt er, þegar gestum er borið kaffi, að hafa borð á boll-
anum. Það er kallað gestaborð eða höfðingjaborð.
Ef þú varst gestkomandi og þér var borinn matur, vat það
Goðasteinn
85