Skírnir - 01.01.1856, Blaðsíða 27

Daninörk.
FRÉTTIR.
29
á þínginu, yrbi þeim enginn gaumur gefinn, og konúngsfulltrúi skyldi
ekki veita því máli vifrtöku, og ekki mætti prenta þaíi í þíngtíbindum;
konúngsfulltrúa var og hælt fyrir frammistöím sína. J>á er konúngs-
fulltrúi las þíngmönnum þenna úrskurÖ konúngs, sagbi forseti, afe
þab mundi hafa dottib ofan yfir sig og aöra þíngmenn, ef þeir
væru ekki búnir a6 lesa hann í Hamborgarblöfeum áfeur en konúngs-
fulltrúi nú birti hann; en þótt úrskurfeurinn væri allt öferu vísi, en
hann heffei getafe búizt vife, þá kvafest hann þó vera á sama máli
og áfeur. þafe mátti annars á öllu sjá, afe forseti var hinn öruggasti,
og lét sér annt um afe gæta sóma og réttinda þíngsins. Eptir þetta
sagfei þá Jersbeck, afe nefndin heffei hætt störfum sínum um stund,
en hann mundi þó bera mál þetta upp mefe öferu móti. þ>afe ætla
sumir muni verfea á bandaþíngi þjófeverja. þ>á var og talafe um þafe,
er stjórnin haffei bannafe alþýfeu manna afe telja og reikna eptir
Hamborgar kúranti, og var þafe samþykkt á þínginu afe bifeja stjómina
afe taka forbofe þetta aptur. Um þessar mundir var blafeamanni
þeim, er bjó í Itzehoe, þar sem þíngHolseta er háfe, synjafe um afe
halda lengur áfram blafei sínu, og prentsmifejunni læst. Holsetaland
og Slésvík eiga sammerkt í því, afe prentófrelsi er í báfeum. Menn
þóttust gjörla vita, afe þetta haffei verife gjört vegna þess, afe blafeife
dró taum Holseta, og þótti því þetta vera afe bæta gráu á svart
ofan. Fleira gjörfeist á þíngi Holseta, er vottafei um óánægju mefe
stjórnarafegjörfeir Dana, en um öraggt og eindregife samheldi allra
þíngmanna bæfei æferi og lægri stéttar.
Frá íslenzkum málum er þafe afe segja, afe stjórnin hefir lagt
frumvarp fram á þínginu um breytíngu á skipaskjölum, eptir því
sem alþíngi haffei beifezt, og er nú mál þafe samþykkt á báfeum
þíngunum. Stjórnin haffei og stúngife upp á í fjárlögunum afe auka
laun landsdómenda, kennaranna vife prestaskólann og latínuskólann
og stiptamtmanns; en þessu varfe ekki framgengt á þann hátt, nema
stiptamtmafeur fékk 400 rd., til afe sýna útlendum mönnum íslenzka
gestrisni. Launavifebót hinna, er umbáfeu, var þó ekki af því neitafe,
afe mönnum þætti laun þeirra þá verfea of mikil, heldur vegna þess,
eptir því sem nefndarmenn báru fyrir, afe þeir vildu komast hjá afe
samþykkja launabætur ár hvert í fjárlögunum, heldur vildu þeir afe
um þafe væra samin lög sér í lagi, hver laun skyldu fylgja því og