Skírnir - 01.01.1856, Blaðsíða 112

114
Viðbaslir.
FRÉTTIR.
Frakkar höfíiu og mikinn herbúnab. En jafnframt jiessu var þab,
ab Austurríki baubst enn til ab ganga um sættir meb bandamönn-
um og Rússum, og kvabst nú mundi fyrir fullt og fast veita banda-
mönnum, ef Rvissar gengi eigi ab fribarkostunum. Bandamenn þábu
tilbob Austurríkis keisara og kvábu á um þá fribarkosti, er Bússar
skyldu játa, ábur en farib yrbi ab semja um fribinn; vildi Rússar
eigi ganga ab jiessum kostum, ])á var allri sætt hrundib. Ekki er
lengi um ab gjöra, svo fór ab Ansturríki sendi mann til Péturs-
borgar meb fribarskilmálann, og féllst Rússa keisari á hann óskorab,
enda var svo ákvebib, ab annabhvort skyldi hann fallast á skilmál-
ann meb öllu, ebur þá hrinda sættinni, en ekki mátti hann þýba
fribarskilmálann né bæta neinu vib hann af sinni hálfu. Nú er
Rússa keisari hafbi fallizt á fribarskilmálann, þá áttu allir málsabilar
fund meb sér í París til ab semja nákvæmar um fribarkostina; en
skilmáli sá, er nú var getib, skyldi ab eins vera frumgreinir í fribar-
samníngnum. Hver málsabili sendi tvo menn til fribarstefnunnar:
England, Austurríki, Rússland, Tyrkland og Sardinía; Frakkar áttu
og tvo menn á fundinum, sem lög gjöra ráb fyrir, og var annar
jieirra forseti fundarmanna, þab var Walewsky utanríkisrábgjafi; af
hendi Englendínga kom jarlinn af Clarendon utanríkis rábgjafi, frá
Austurríki Buol, frá Tyrklandi Ali Múhameb jarl, frá Sardiníu Ca-
vour greifi og æbsti rábgjafi; sendibobar þessara ríkja í París voru
hinir fundarmennirnir. Rússar sendu Orloff og Brunow. Nú var
farib ab semja um fribinn, og var þab fyrst, ab samþykktar voru
frumgreinirnar, ebur skilmáli sá er Rússum var fyrr sendur. Grein-
imar eru svo látandi:
„1. gr. Dunárfurstadæmin. Rússar skulu eigi framar vera
verndarmenn furstadæmanna í neinni grein. því skipulagi skal komib
á í Dunárfurstadæmunum, er landsmönnum sjálfum er helzt ab skapi,
og þeim er hentugast og gagnlegast; skipulag þetta skal borib undir
álit landsmanna, fribarsemjendurnir skulu fallast á og viburkenna
þab, en Tyrkja soldán samþykkja, meb því hann er yfirrábandi
furstadæmanna. Ekkert ríki skal hafa nokkurt afskipti af land-
stjórn furstadæmanna, hvab svo sem þab ber fyrir sig, ebur hverja
sem þab þykist ætla vernd ab veita. Furstadæmin skulu hafa þab
jafnan fyrir mark og mib ab verjast öbrum, því svo er landi Jjeirra