Eimreiðin


Eimreiðin - 01.05.1902, Blaðsíða 23

Eimreiðin - 01.05.1902, Blaðsíða 23
103 Enn er fagurt út um sveitir, öll þó fræin blundi í grund. Hér er margt, sem hita veitir, hjörtum vorum, lund og mund. Saga þjóðar, söngvar, kvæði sálu margri varma bjó. Rækjum göfug framandfræði fóstru vorrar betur þó. Vel skal hlynna að þeim auði, engu farga, hvað sem sker. Eyðing hans og okkar dauði upp á sama daginn ber. — Dauði vor sem þjóð, er þekki þýðing sína, hlutverk, starf, sem vill fleira en heimskuhlekki húsgangs kynslóð gefa í arf. Látum sjá, að sé ei fokið, svellagrund, í öll þín skjól. Ei er þinni árbók lokið, eyjan köld, við norður-pól. Pjóðarstofn skal gildna og gróa, gamalt drauma heitorð efnt; grein á honum græna og frjóva geta vildi ég okkur nefnt. Grein, sem vetrar grimmur kraftur getur aðeins beygt um stund; grein, sem lyftist óðar aftur upp mót sól í fögrum lund; grein, sem vill ei hverjum hneigja heimskublæ, sem tízku-rós; grein, sem teldi gróða að deyja, gæti hún tendrað meira ljós. Pví skal enginn þurfa að kvíða, þó að vetur brýni raust. Bjartar dúfur betri tíða boðin flytja endalaust. Hamast rammi kyngikraftur. kveddu dauðan geisla og blæ. Grafinn skal vor Eden aftur undan þínum gaddi og snæ. AFRAM LENGRA, OFAR, HÆRRA! Áfram lengra, ofar, hærra! upp mót fjallsins báu brún! Petta öllum stöfum stærra stendur letrað; nem þá rún. Lærðu hennar þýðing þekkja. Pína sjón við andann bind. Lát þig engan blindan blekkja bókstafsþræl í neinni mynd. Engan blekkja, sem að segir: »Sof mitt barn og korri-ró! eru duftsins dægurvegir dalbotn þessi út að sjó. — Löng er mentin, œfin stutt. Fjallið geymir feikn og undur; fyrir handan logi gýs. Par er enginn unaðslundur, enginn guð né paradís.« Áfram lengra, ofar, hærra! upp þar morgunroðinn skín! Petta hverju hrópi skærra heróp berst í eyru mín; heróp snjalt, er gnýr og gellur, gæðir lúinn fjóri' og þrótt; blóðið heita sýður, svellur sigurdraumi um myrka nótt.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.