Eimreiðin


Eimreiðin - 01.05.1902, Blaðsíða 60

Eimreiðin - 01.05.1902, Blaðsíða 60
140 systir mín. — Nei, honum er ekki ant um, að guðsríki komi til okkar. Hann vill ekki styðja að því, að Kristur búi meðal vor. Ég fer aldrei til kirkju framar. — Og hún efndi heit sitt. Veiklyndi systur minnar kom nú í lós þannig: að hún sóttist mest eftir að lesa í bókum, sem særðu tilfinningarnar og æstu hugann. Einu sinni kom ég að henni, þar sem hún lá yfir Opinberun- arbókinni. Hún leit til mín draumblæjuðum augunum, þokulegum og mælti: Hvaða lamb er þetta, sem hér er verið að tala um ? Reyndar treysti ég mér eigi auðveldlega til að skýra ritn- inguna og allra sízt þá bók. Pó vildi ég gera henni einhverja úr- lausn og mælti: Petta er líking; þetta lamb er ímynd undirgefn- innar, Jítillætisins, réttlætisins. Hvar er þetta lamb að finna? spurði hún þá. I Jórsalalandi, hjá gröf Krists, svaraði ég, og var þó í vand- ræðum með svarið. Ég vil fara til Jórsala, mælti systir mín. — Er þar ekki sá bezti læknir, sem til er undir sólunni? Jú, þar er góður læknir, eða var einu sinni. En nú er ég hræddur um, að hann sé ekki lengur að finna. En eigum við ekki fyrst að fmna lækninn í Pjóðgötu og fá hjá honum leiðarvísi? Hún félst á þetta. Pá fór ég með systur mína til læknisins í Pjóðgötu. Pegar við komum til hans, var hann í miklum önnum að gegna sjúkl- ingum. Par var kallmaður, sem hafði hrukkóttar hendur og var læknirinn að gera honum smyrsli við þeim kvilla, svo hendurnar gætu hvítnað og orðið höfðinglegri. Par var og kvennmaður, sem þóttist vera of rjóð í kinnum og var læknirinn að hræra ein- hvern bræðing í krús, sem hún skyldi bera í andlitið, til þess að gera það hvítara. Pegar ég komst að fyrir ösinni, bar ég systur mína fram á bænarörmunum við lækninn og tjáði honum vandræði hennar. Læknirinn hélt fyrst langa ræðu og harða um veiklunina í lýðnum og þolleysuna. Pessi aðgangur ætlaði að drepa sig o. s. frv. Ég lét hann tala út og gegndi engu orði; því að satt mundi hann segja.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.