Kirkjuritið


Kirkjuritið - 01.12.1947, Blaðsíða 16

Kirkjuritið - 01.12.1947, Blaðsíða 16
284 Selma Lagerlöf: Nóv. - Des. þar sem uxu há tré, bæði blaðlaus lauftré og græn barrtré. Bak við rjóðrið var klettaveggur, og þar sáu þeir rammlega hurð. Nú sú Hans ábóti, að þeir voru komnir á leiðarenda, og hann stcig af baki. Barnið opnaði þungu hurðina fyrir honum, og hann leit inn í fátæklegan helli með berum steinveggjum. Ræningjakonan sat við elda, sem brunnu á miðju gólfi. Ut við vegginn voru bæli úr grenilurkum og mosa, og í cinu þeirra lá ræninginn og svaf. „Komið þið inn, þið þarna úti,“ kallaði ræningjakonan án þess að standa upp, „og takið þið hestana inn með ykkur, svo að þeim verði ekki kalt í nótt.“ Hans ábóti gekk nú djarflega inn í hell- inn, og leikbróðirinn kom á eftir honum. Það var fátæklegt þarna inni, og ekkert var gert til þess að halda jólin hátíðleg. Ræningja- konan hafði hvorki bruggað né bakað, hún hafði hvorki sópað né þvegið. Börn hennar sátu kringum pott og átu, en það var enginn hátíðarmatur, aðeins þunnur vatnsgrautur. Ræningjakon- an talaði eins drembilega og einarðlega og virðuleg bóndakona. „Seztu við eldinn, Hans ábóti, og vermdu þig,“ sagði hún, „og ef þú hefir mat með þér þú neyttu hans. Því að ég býzt ekki við, að þú viljir matinn, sem við hér í skóginum búum til. Og ef þú ert þreyttur, getur þú hallað þér í eitthvert af bælunum þarna. Þú þarft ekki að óttast, að þú sofir yfir þig. Eg sit hér við eldinn og vaki, og ég skal vekja þig, svo að þú fáir að sjá það, sem þú ert kominn til að sjá.“ Hans ábóti hlýddi ræningjakonunni og tók fram mat sinn, en hann var svo þreyttur, að hann gat varla matazt, og óðara en hann hallaði sér út af, var hann sofnaður. Leikbróðurnum var líka vísað til hvílu, en hann þorði ekki að sofna, því að hann þóttist þurfa að hafa gætur á ræningjanum, að hann risi ekki upp og tæki ábót- ann höndum. Smám saman sigraði þrcytan hann líka, svo að hann sofnaði. Þegar hann vaknaði, sá hann, að Hans ábóti var kominn fram úr rúminu og sat nú við eldinn og talaði við ræningjakonuna. Utlægi ræninginn sat líka við eldinn. Það var hár, magur maður, þunglamalegur og þungbúinn. Hann sneri baki að Hans ábóta, og var því líkast, að hann vildi ekki láta sjá, að hann hlustaði á samtalið. Hans ábóti sagði ræningjakonunni frá öllum jólaönnunum, sem hann hafði séð á leiðinni, og hann minnti hana á jólaveizlurnar og jólaleikina, sem hún sennilega hefði tekið þáct í á æskuárun- um, þegar hún lifði í samfélagi við annað fólk. „Það er ranglæti gagnvart börnum ykkar, að þau fá aldrei að hlaupa í skrýtnum búningum á götunni né leika sér í jólahálminum,“ sagði Hans ábóti. Ræningjakonan svaraði fyrst í styttingi og með þverúð, en smám
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.