Hlín - 01.01.1946, Side 6

4
Hlín
Því ef að barnsins bestu lindir dvína
og braut þess gerist þyrnigata myrk,
í gegnum sortann geislar mildir skína
frá guðstrú þinni og helgum sálarstyrk.
Þín eðlisþörf frá alvalds mildu hendi
er ást og fórn og bæn og von og trú,
og sökum þess hann mannheim móður sendi
að milli lífsins heima tengdist brú.
Hann valdi þig að bera hið bjarta merki
og blessaði yfir móðurhlutverk þitt.
Frá þínu hjarta, vilja og göfga verki
fær viðkvæm æskan þrótt og gildi sitt.
Á meðan tungan geymir góðar sögur
mun gildi þinna miklu verka sjást.
Þótt hár þín gráni ertu alltaf fögur
og ung og sönn í þinni tryggð og ást.
Þótt stundum daprist ljómi bjartra bauga
og brosin sólar hylji hin myrku ský,
þá fellur aldrei fölvi á móðurauga,
sem fögur sál og guðstrú ljómar í.
Ó, vak þú yfir vöggum dætra og sona
og veittu straumum ljóss í þeirra sál,
og kenn þeim trú á takmark djarfra vona
og tryggð og rækt við bestu hugðarmál.