Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.09.2000, Síða 8

Tímarit Máls og menningar - 01.09.2000, Síða 8
ELSE LIDEGAARD snúist upp í andstæðu sína. Segir ekki Heinrich Heine að eina hamingjusama ástin sé sú óhamingjusama? -Og hvað á hann við með því? Hvað átt þú við með því? Það liggur í eðli hrifningarinnar að vega salt á hnífsegg. Hún er í senn unaður og kvöl. Meira að segja hápunktur nánustu sameiningar karls og konu, kyn- ferðisleg fullnæging, sveiflast á milli sælu og sársauka. Það er eðli erótískra ástaratlota að blossa upp og brenna út. Vegir ástarinnar eru margir, og kyn- ferðisleg ást er bara einn þeirra. Hún býr þó yfir mikilvægum eiginleika: hún er einn helsti hvati hins ljóðræna. -En hvað er til ráða þegarþessi tálsýn, sem hrifningin er, brestur? Nærumst við ekki að vissu leyti á því að við séum tálsýn einhvers? Jú en þá spretta fram nýjar tálsýnir, ný hrifning. Goethe segir eitthvað í þessa átt: Neue Liebe, neues Leben.’ —Og heldur þetta áfram allt lífið? Ég býst við því. Ég hef reyndar ekki lifað svo lengi, en ég geri ráð fyrir að það muni halda áfram. -Þú skrifar í Turninum á heimsenda um Amaldus gamla með minningarnar sem situr og hugsar um ‘það sem liðið er og að eilífu horfið, lönd bernskunnar, sem búið er að vísa mér burt úr’. Fyrir þér var land æskunnar Sælureitur. Er erfitt að eldast eðafinnst þér það dýrmæt reynsla? Menn eldast ekki í sama mæli á öllum sviðum en auðvitað er þetta að mestu leyti afturför. -Breytist maður eðafinnst manni innst inni maður alltaf vera 17 ára, eða 6 ára? Nei, auðvitað breytist maður og fatlast á margan hátt. En það tel ég ekki vera harmleik heldur óhjákvæmilega og eðlilega þróun. -Þú lýsir víða ótta barnsins við dauðann. Skynjarðu þetta öðruvísi núna? Já á mínum aldri hræðist maður ekki dauðann. Jú, auðvitað þann dauða sem ógnar börnum og ungu fólki sem býr sig undir lífið, þá er dauðinn ógnvekj- andi og sjálfsagt að óttast hann. En reyndar tengist óttinn við dauðann trúar- hugmyndum um glötun sálarinnar, það er að segja að þeir sem eklci eru trúaðir muni af þeim sökum þurfa að þola refsingu hinum megin. Þetta er eitt það grimmilegasta og kaldrifjaðasta sem manninum hefúr nokkru sinni dottið í hug. Það er mikið um þetta hér í Færeyjum. 6 malogmenning.is TMM 2000:3
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132

x

Tímarit Máls og menningar

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.