Gefn - 01.07.1871, Blaðsíða 5

7
góðan ávöxt, og að dreuglyndi og hreinlyndi er eins nauð-
synlegt í pólitíkinni eins og í öðrum lilutföllum lífsins; en
þetta endalausa ósamlyndi, sem er einúngis alið og viðhaldið
af einstökum blaðamönnum svo þeir hafi eitthvað til að
rita um og þeim sem eru orðnir hálf-ærðir af stjórnar-
brutlinu, gengur út yfir þjóðina og kostar hana ærið fé, en
gerir engum gagn nema þeim sem halda því við, því þeir
fá peníngana sem þjóðin gefur til, en hún fær ekkert í
aðra hönd aptur; og svo eru þeir alltaf að byrla mönnum
inn að þetta sé heilagur sannleikur sem þeir segja, hér sé
ekki um vináttu eða óvináttu að gera, þeir einir sé »sannir
Islendíngar« — eins og enginn geti haft aðra skoðan en
þeir nema hann sé fúlmenni og foðurlandssvikari. Einn
alþíngismaður — þjóðkjörinn en ekki konúngkjörinn —
hefir með fullum orðum sagt, að sér þætti eigi hæfa að
»geta ills til stjórnar vorrar« og að »vér eigum góða stjórn
og réttláta« 1), og enginn hefirorðið til að mótmæla þessu;
og vér ímyndum oss, að þíngmaðurinn muni hafa verið
jafn vinsæll eptir sem áður. En þegar nú útgefandi þessa
rits heldur fram sömu skoðan, þá er allt öðruvísi tekið í
málið, sem raunar ekki er furða, því það er ekki sama
hverr talar.
Vér komum svo víða við í ritgjörðinni í Gefn, að vér
þurfum nú ekki að rita um slíkt efni í þetta sinn. En þó
að ritstjóri þjóöólts hafi ásett sér að gánga fram hjá oss
íhvílík ógæfa! hvílíkt sorgarefni!) »í bráð og má ske í
lengd«, þá vildum vér samt mega skora á haun samkvæmt
orðum konúngsfulltrúans: »til hvers borgar þjóðin fjarska
mikinn alþíngiskostnað annað hvort ár«?2) — vér skorum
á þann fræga reikníngsmann og emerít Kii'kjubæjar-klaust-
urhaldara, alkunnan pólitisk-póetisk skrípalátandi ærslamann
•) Alþ. t. 1869. I. bls. 644.
J) Alþ. t. 1869. I. bls, 515.