Gefn - 01.07.1871, Side 60

62
(frá Noregi); þegar vér tökum þetta í sögulegri merkíngu,
þá voru það Tschudar, finnskar þjóðir austur á Rússlandi
og yfir í Asíu; viðureign Norðurlandabúa (Aríanna eða Ása-
þjóðanna) við þá er opt lýst í ýmsum myndum, bæði í Eddu
(að þórr var farinn í austurveg að berja tröll) og í ýmsum
sögum. — Eg skal hér minna á orð Schwanbecks (í Megasthe-
nis lndicis): að Aríarnir (Ásaþjóðin) voru umkríngdir af bar-
bariskum þjóðum sem voru þeim öldúngis ólíkar1), eins og
lika Norðmannastofninn ætið aðgreinir sig frá Finnum og
Slövum. — f>essar gullsögur gengu og hjá Grikkjum: vér höf-
um minnt á gullauðinn í Apollonshofi norðurheims, og vér
höfum enn aðrar sögur. Stephanus Bysantius nefnir hyper-
boreiska þjóð, sem hann kallar Tarkynii, þar áttu drekar að
liggja á gnlli, og orðið dreki getur falist í orðmyndinni Tar-
kynii (dreki — ðspxou — dorcas) — það gæti verið spurs-
mál um hvort þessi þjóð sé ekki sú sama sem Aethicus (cap.
31) kallar Griphes gentes (sb. cap. 49 uni Gripho, skipasmiö
og hagan á gull og eir); þar átti að vera gull mikið og sú
þjóð bygði í norðurheimi, og þessum sögum hefir kannske
verið sleugt saman við Arimaspana, sem Herodotus segir
að hafi barist um gullið við stóra dreka. Sumar gullsögur-
nar voru ímyndanir, bygðar á náttúruhlutum: sumpart á sólar-
Ijómanum, sem fréttist að þar væri nótt sem dag, sumpart á
gulllegum ljóma sem skein af sumum stöðum, sem vér getum
ímyndað oss að sé eins og við Elton-vatnið, sem er í nátid
við Kaspíhafið: Kirgísarnir kaila það Jalton-noor (gull-hafið:
Jaltou er sama sem Elton og sama sem Altai, gull; noor
er vatn) af því vatnsbakkarnir ljóma sem á gull eitt sjái
þegar sól setst. f>að var ekki nóg með það að Ktesias (300
árum f. Kr.) getur um gulllind (rennandi gull) á Judíalandi
(menn hafa getið til að það mundi hafa verið bráðið járn í
l) eins og árstraumar sem renna saman en ekki blandast: áAÁá
ré ptv xa&únsp&sv éncpþéec, rtur é'Áacov segir Hómer (II.
II. 754).