Gefn - 01.07.1871, Qupperneq 37

o9
garð og Ódáinsakur ímynduðu menn sér í austri: þegar
J>órr fór til Utgarða, þá fór hann »austr 1 Jötunheima«, og
í austur fór Eiríkur víðförli að leita Ódáinsakurs; en það
sem Indar ímynduðu sér í norðri, það ímvnduðu forfeður
vorir sér í austri, því Uttara-kuru, Útgarðar og Ódáinsakur
eru ekkert annað en Paradís eða upprunaland mannkynsins,
sem allar þjóðir snúa til í huganum og vilja komast í apt-
ur; það er endurminníngin um æskuna, þetta eilífa »0 mihi
praeteritos referat si Jupiter annos«. Ódáinsakur merkir
raunar ódauðleikans land; en það getur raunar vel verið
aptur myndað af kristnum höfundum úr »Óðinsakur«, eins
og J. Grimm líka hefir getið til1); þeir urðu fegnir að geta
myndað »ódáinn« úr »Oðinn« til þess að þurfa ekki að nefna
hann; Óðinsakur heitir enn, sjálfsagt frá eldgamalli tíð, sókn
í Svíaríki íSkara-amti; en Óðinsakur og Ódáinsakur er sama
sem Glæsisvellir, eins og líka segir í Hervararsögu 1 kap.;
það eru þeir vellir sem lundurinu Glasir eða Glæsir stend-
ur á fyrir dyrum Valhallar; og í Valhöll sat Óðinn og þar
sem Valhöll stóð. þar var Úðinsakur. Útgarða, Ódáinsakur
og Glæsisvelli ímynduðu menn sér í austri, og í austri voru
Jötunheimar, sem öll vitska var frá runnin; Glæsisvellir
merkir ljósland, morgunland, og sömu merkíngar er Bjarma-
land, sem líka var í austri, þó það renni saman við veru-
legt og líkamlegt land; 1 austurveg fór J>órv ætíð að berja
tröll, og allt leitar þannig uppruna síns til austurs, en aldrei
til vesturs, því austanað komu Ásaþjóðirnar til Evrópu og í
austri er uppruni mannkynsins og málanna. Hlutföll goða-
heimsins og goðin sjálf og allt það undra-líf era eintómar
speiglanir hvað af öðru: allt er jötunkunnugt og áskunnugt
í senn og allt goðalífið eins og leikur á hverfulu speigil-
hveli: Útgarða-Loki, sem J>órr kom til', og Goðmundur á
Glæsisvöllum, sem þorsteinn bæjarmagn kom til, eru ekkert
annað en afspeiglanir eða skuggamyndir Óðins sem kunnáttu-
‘) DM. 783.