Kirkjuritið


Kirkjuritið - 01.12.1947, Page 41

Kirkjuritið - 01.12.1947, Page 41
Kirkjuritið. Ræða Ólafs Lárussonar. 309 prestaköllin í landinu enn 191 að tölu um miðja 18. öld, og enn voru þau 180, árið 1854, sjö árum síðar en Prestaskól- inn tók til starfa. Þurfti þá enn hátt á annað hundrað presta, og er það margfalt á við tölu læknanna, lögfræðinganna og skólakennaranna samanlagða. Langmestur hluti þessara presta varð að láta sér nægja þá menntun, sem latínuskól- arnir létu þeim í té. Æðri menntun var ekki að fá í landinu, og það voru tiltölulega fáir þeirra, sem áttu þess kost að stunda háskólanám erlendis. Því olli fátækt þeirra, fátækt þeirra á námsárunum og fátæktin, sem beið flestra þeirra að náminu loknu í tekjurýrum embættum. 1 því sambandi langar mig til að vekja athygli á atriði, sem ég minnist ekki að hafa séð bent á fyrr og orðið hefir næsta áhrifaríkt um þjóðmenningu vora. Prestsembættin hér á Islandi voru svo rýr, og lífskjör prestanna svo bágborin, að þau urðu aldrei eftirsóknarefni fyrir útlendinga. Þessvegna var prestastéttin hér á landi ávallt íslenzk, einnig eftir siða- skiptin, og kirkjumálið islenzka. Vér fáum væntanlega skilið, hvers virði þetta var oss, ef vér horfum til frænda vorra Norðmanna, sem fengu danska presta til sín og danskt kirkjumál. Ef til vill má segja, að prestarnir íslensku hafi með fátækt sinni og í fátækt sinni bjargað íslenzkri tungu frá glötun. Eftir siðaskiptin veittu stúdentspróf frá latínuskólunum rétt til prestsembætta, þótt þau veittu ekki aðgang að háskólanum í Kaupmannahöfn. Þessvegna var líka nokkur kennsla í guðfræði veitt í latínuskólunum. En öllum ber saman um það, að sú fræðsla hafi verið mjög ófullkomin. En þá kom að því, sem Jón Sigurðsson segir í ritgjörð sinni um skóla á íslandi, að „það, sem vantaði á skólalærdóminn, bað var lífið látið kenna mönnurn." Menn hafa reynzt mis- jafnlega miklir námsmenn í þeim skóla, eins og þeir hafa verið bæði fyrr og síðar. Þegar Harboe biskup ferðaðist hér um landið um miðja 18. öld og kannaði lærdóm presta, varð hann stundum að láta sér nægja, ef prestarnir gátu nokkurn veginn svarað spurningunum í barnalærdómskveri
Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Page 105
Page 106
Page 107
Page 108
Page 109
Page 110
Page 111
Page 112
Page 113
Page 114
Page 115
Page 116
Page 117
Page 118
Page 119
Page 120
Page 121
Page 122
Page 123
Page 124
Page 125
Page 126
Page 127
Page 128
Page 129
Page 130
Page 131
Page 132

x

Kirkjuritið

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.