Kirkjuritið


Kirkjuritið - 01.12.1947, Side 42

Kirkjuritið - 01.12.1947, Side 42
310 Aldarafmæli Prestaskólans: Nóv. - Des. Pontoppidans. En margir voru þeir líka, sem lærðu mikið og lærðu vel í skóla hins mikla og stranga skólameistara, lífsins sjálfs, og urðu ekki aðeins nýtir menn í kennimanns- starfi sínum heldur einnig frömuðir mennta og menningar þjóðar sinnar. Því kennimennskan var ekki hið eina hlutverk íslenzku prestanna. Menntalíf þjóðarinnar hvíldi að mestu leyti á þeirra herðum, og ég efast um, að hlutur þeirra í þeim mál- um sé metinn fyllilega að verðugu. 1 flestum byggðum lands- insins var presturinn eini lærði maðurinn. Skólalærdómur hans var ef til vill af skornum skammti, aðallega klassisk fræði. En þau voru líka lærdómur, þroskuðu og auðguðu anda hans. Það er sagt um prest einn á Norðurlandi á fyrri hluta 19. aldar, að hann hafi gengið með Virgilius eða Ovidius í barmi sér og lesið þá á milli éljanna, er hann stóð yfir fé sínu á vetrardag. Er þetta eitt dæmi þess, hversu þessir menn létu sér annt um að halda lærdómi sínum við. En hitt er meira um vert, hversu þeir reyndu að veita öðr- um hlutdeild í menntun sinni. Prestarnir voru aðalkennar- ar þjóðarinnar. Það voru þeir, sem kenndu hinum ungu mönnum, er menntaveginn gengu, byrjunaratriði skóla- lærdómsins. Og hversu oft var það ekki presturinn, sem fyrstur veitti gáfum hins unga manns athygli, fyrstur vakti máls á því, að hann yrði settur til mennta, vann for- eldra hans til þess með fortölum sínum og hljóp jafnvel sjálfur undir bagga með því að kenna honum ókeypis og e. t. v. styrkja hann til námsins með öðrum hætti. En það voru eigi hinir tilvonandi lærðu menn einir, unglingarnir, er hugðust ganga inn í latínuskólanna, sem nutu góðs af fræðslu prestanna.Fjöldi alþýðumanna naut meiri eða minni kennslu hjá þeim, svo að þeir áttu sinn mikla þátt í því, að alþýðumenntunin hér á landi stóð framar því, sem þá var víðast hvar annarsstaðar, jafnvel á mestu eymdarárum þjóðarinnar. Þótt vér ekki lítum á það, sem ýmsir prestar lögðu til íslenzkra bókmennta, þá var þetta menntastarf þeirra næsta mikilsvert og mikilla þakka vert.
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132

x

Kirkjuritið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.