Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga - 01.01.1938, Síða 134

Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga - 01.01.1938, Síða 134
110 TÍMARIT ÞJÓÐRÆKNISFÉLAGS ÍSLENDINGA staðar. Talsverð atvinna var við járnbrautarlagningu í Vesturland- inu, því stöðugt var haldið áfram með Canada-Kyrrahafsbrautina, og unnu margir við það, en samt var atvinnuleysi talvert mikið, og hugir margra snérust að landtöku og bú- skap. íslendingar í Winnipeg ræddu mikið um það um þessar mundir, hvar heppilegt mundi vera að stofna til nýrrar, íslenzkrar nýlendu. í eldri íslenzku bygðunum, svo sem í Minnesota, Argyle-bygðinni og Dakota-bygðinni var land að mestu tekið, og engin tiltök fyrir marga að flytjast þangað. En hins vegar var nóg af óteknu landi lengra vest- ur og norður á bóginn. Ráðagerðir þessar komust svo langt árið 1886 að tveir íslendingar úr Winnipeg voru sendir út af örk- inni, til þess að leita að nýlendu- svæði, — þeir Frímann B. Anderson og Björn Líndal. Björn er enn á lífi, háaldraður, í Winnipeg, 'en Anderson er nýlega látinn á íslandi, eftir eitt hið æfintýralegasta líf, sem nokkur Vestur-íslendingur hefir lif- að. Þeir lögðu fyrst leið sína vest- ur í land, til Moose Mountain og Qu’Appelle-dalsins. En einhverra hluta vegna leizt þeim ekki vel á sig þar. Komu þeir aftur til Winni- peg og leituðu nú í aðra átt og ekki eins langt og fyr. Um þetta leyti og fyr voru miklar ráðagerðir með að leggja járnbraut frá Winnipeg til Hudson’s-flóans. Byrjað var á verkinu, og var undir- staða brautarinnar að minsta kosti lögð út til Grunnavatns (Shoal Lake) og eitthvað norður með suð- urendanum á því. En af einhverj- um ástæðum var hætt þarna og aldrei komist lengra. Var ætlunin, að brautin lægi norður með Mani- toba-vatni að austan verðu, og mun brautarstæðið hafa verið mælt út alllangt norður. Einhverjir fóru strax að hugsa um að nema land á því svæði, sem brautin átti að leggjast um, norðvestur frá Winni- peg. Bygð náði þá ,ekki lengra í þá átt en til Stonewall eða eitthvað lítið eitt þar norður fyrir, um tutt- ugu mllur frá Winnipeg. Landið á milli Grunnavatns og Manitobavatns var ónumið að heita mátti. Grunna- vatn var all-mikið vatn á þeim árum, þó að það megi heita þornað upp nú. Þeir Anderson og Líndal lögðu nú leið sína út þangað, til að kanna landið. Leizt þeim vel á það. Þar var nóg gras og skógur og fiskur í vötnunum. Strax og þeir komu aftur úr þess- ari ferð, buggust nokkrir menn til að fara út í hið nýja nýlendusvæði og taka þar “lönd”. Það var vorið 1887 sem fyrstu íslenzku landnem- arnir fluttust út þangað. Að vísu var landið ekki með öllu óbygt, þegar þeir komu þar út. Talsverður slæðingur af kynblend- ingum var til og frá meðfram vötn- unum og líka var þar nokkur bygð hvítra manna. Eitthvað fjórum ár- um áður höfðu nokkrir Englending- ar tekið sér bólfestu austur af þar sem Clarkleigh-járnbrautarstöðin er nú, og var bygð þeirra kölluð Seamo- bygð. Lengra norður með Manitoba- vatni, í Scotch Bay mun og hafa verið komin einhver hvítra manna bygð. í St. Laurent var komiu kaþólsk kirkja og dálítið þorp fyrir löngu, þótt íbúarnir þar væru flestir kynblendingar af frönskum stofm
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144
Síða 145
Síða 146
Síða 147
Síða 148
Síða 149
Síða 150
Síða 151
Síða 152
Síða 153
Síða 154
Síða 155
Síða 156
Síða 157
Síða 158
Síða 159
Síða 160
Síða 161
Síða 162
Síða 163
Síða 164
Síða 165
Síða 166
Síða 167
Síða 168
Síða 169
Síða 170
Síða 171
Síða 172
Síða 173
Síða 174
Síða 175
Síða 176
Síða 177
Síða 178
Síða 179
Síða 180
Síða 181
Síða 182
Síða 183
Síða 184
Síða 185
Síða 186
Síða 187
Síða 188
Síða 189
Síða 190
Síða 191
Síða 192
Síða 193
Síða 194
Síða 195
Síða 196
Síða 197
Síða 198
Síða 199
Síða 200
Síða 201
Síða 202
Síða 203
Síða 204
Síða 205
Síða 206

x

Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga
https://timarit.is/publication/895

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.