Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga - 01.01.1944, Side 111

Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga - 01.01.1944, Side 111
ÆVISÖGUBROT 89 að flytja var meira virði að kunna rnálið, en nokkrir dollarar, því það er ekki hægt að fleka það frá manni, eins og oft vill til um peningana. Oft var mér kent um, ef eitthvað misfórst eða skemdist. Sérstaklega gerði einn vinnumaðurinn það. Til dæmis var hann eitt sinn að kljúfa við, og braut axarskaftið. Sagði hann að eg hefði gert það. En svo hittist a> að dóttir Roberts gekk framhjá, þegar hann braut það, og bar hún, að hún hefði séð hann brjóta skaftið. Talaði Robert óblíðlega til stráksins, °g rak hann eftir nokkra daga. ^egar kornsláttur var á enda og ðindin orðin þur, byrjaði þreskingin, °g svo plæging. Alt af voru nýjar iexíur fyrir mig að læra. Fækkaði þá vinnumönnum hjá Robert, og bauð hann mér, ef eg vildi ráða mig til arsvistar hjá sér, 200 dollara um árið. -^að virtist vera gott kaup, eftir því Sern þá gerðist. — Var eg þá í vand- r®ðum, hvað eg ætti að gjöra. En þá k°m þar norskur maður, sem búinn var að vera mörg ár í Ameríku. Við hann gat eg dálítið talað og skilið kann vel. Eg sagði honum að eg kefði ætlað til Minnesota, en ekki komist fyrir peningaleysi. Hann bauð mér að verða sér samferða, því ^ngað var ferð hans heitið. Hann kvað alla vinnu betur borgaða þar. ^erti eg nú upp hugann og sagði obert fyrirætlun mína. Mér skild- lst> að hann ekki lá mér, þó mig lang- abl til landa minna, og borgaði mér 6lris °g til stóð. Var eg þá búinn að Vera þar um þrjá mánuði. Kvaddi eg Sv° þessa góðu familíu með söknuði. °lkið var alt saman valið í því, að Stytta mér stundir og gera mér alt til geðs, og þó það hlæji að mér stund- um, þá var það alt græskulaust. Nú lögðum við af stað, eg og sá norski, sem kallaði sig Anderson. Ferðin gekk vel vestur, en þegar þangað kom var öll bændavinna búin. Réði eg mig þá hjá Guðmundi Guð- mundssyni, sem var agent vesturfar- anna, og áður er getið. Hann bjó þá skamt frá Minneota, þar sem flestir fslendingar höfðu sest að. Þar var og fjöldi af norsku fólki líka. Eg réði mig þannig hjá Guðmundi, að eg fengi að vinna kvöld og morgna fyrir fæði, svo eg gæti gengið á skóla, sem norskur umferðakennari hélt hjá Eiríki Bergmann, sem bjó þar skamt frá. Á þann skóla gekk eg í þrjá mánuði til að læra ensku. Það var öll mín skólaganga. En raunar má segja, að maður sé í skóla lífsins alla sína ævi. Nokkru eftir að skólinn hætti, fór eg að vinna við járnbraue, sem þá var verið að byggja í gegnum Montana til gullnámanna í Black Hills. Þar vann eg þangað til að upp- skera byrjaði í Minnesota. Réði eg mig þar hjá norskum bónda, og af því eg hefði ekki gleymt því, sem eg lærði hjá Robert gamla, hélt eg mig færan í flestan sjó, og heimtaði hæsta kaup, og fékk það — $3 á dag. Eftir uppskerutímann fékk eg járnbrautar- vinnu. Deildarstjórinn (section fore- man) sem var röskur maður og nokk- uð vinnuharður, var gerður yfirmað- ur (Road Master), og bauð hann mér þá að verða section-formaður. En mér þótti það of bindandi og tók því ekki. Eftir ár hætti eg vinnu á brautinni, og tók að mér plægingu á 50 ekrum hjá bónda skamt frá Minne- ota. Þá kom það fyrir eitt kvöld, þeg- ar eg var að skila hrossunum heim til
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132
Side 133
Side 134
Side 135
Side 136
Side 137
Side 138
Side 139
Side 140
Side 141
Side 142
Side 143
Side 144
Side 145
Side 146
Side 147
Side 148
Side 149
Side 150
Side 151
Side 152
Side 153
Side 154
Side 155
Side 156
Side 157
Side 158
Side 159
Side 160
Side 161
Side 162
Side 163
Side 164
Side 165
Side 166
Side 167
Side 168
Side 169
Side 170
Side 171
Side 172
Side 173
Side 174
Side 175
Side 176
Side 177
Side 178
Side 179
Side 180
Side 181
Side 182
Side 183
Side 184
Side 185
Side 186
Side 187
Side 188
Side 189
Side 190
Side 191
Side 192
Side 193
Side 194
Side 195
Side 196
Side 197
Side 198
Side 199
Side 200
Side 201
Side 202
Side 203
Side 204
Side 205
Side 206
Side 207
Side 208
Side 209
Side 210
Side 211
Side 212

x

Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga
https://timarit.is/publication/895

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.