Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.09.1965, Side 23

Tímarit Máls og menningar - 01.09.1965, Side 23
Cesare Pavese HllSÍll Cesare Pavese fæddist 1908 í Piemonte. Hann var tekinn höndum á valdatíma fasista og dæmdur til útlegðar í Kalabríu. Hann gaf út fyrstu skáldsögu sína meðan á stríðinu stóð, en eftir 1945 fór hann fyrst verulega að láta til sín taka með hverri bókinni eftir aðra, og hlaut þó einkum viðurkenningu fyrir síðustu bókina sem hann gaf út fjórum mánuðum áður en hann framdi sjálfs- morð árið 1950. Sú bók — La luna e i jalb — fjallar um mannlega reynslu á okkar dögum. Hann hefur orðið æ frægari eftir dauða sinn og verið metinn til jafns við helztu höfunda nútímans. Hann þýddi mikið eftir enska og amer- íska höfunda, m. a. eftir Dickens, Joyce og Faulkner. Eftir dauða hans hefur dagbók hans verið gefin út (// mestiere di vivere) þar sem fram koma m. a. hugsanir hans um sjálfsmorðið. Ennfremur hefur komið út, að honum látnum, safn Ijóða og fleira, en Pavese var ekki aðeins höfundur skáldsagna og smá- sagna, heldur einnig gott Ijóðskáld. Þý'S. £g er maður einn míns liðs, vinn fyrir mér og bíð alla vikuna eftir sunnu- deginum. Ég segi ekki að mér falli sá dagur vel, en ég held hann hátíðlegan einsog aðrir, því hvíld verða menn að fá. Einu sinni, þegar ég var unglingur, hugsaði ég sem svo, að ef ég ynni líka á sunnudögum, mundi ég komast skjótar til manns en aðrir, og ég fékk léðan lykil að verkstæðinu. Allar vél- arnar voru þagnaðar, en ég undirbjó starfið fyrir mánudaginn á skammri stundu og síðan reikaði ég um auða stofuna, lagði við hlustir og naut ver- unnar þarna. Einkum vakti það ánægju mína, að ég gat farið þegar mér sýnd- ist og að ég hagaði mér öðruvísi en starfsfélagar mínir sem á þeirri sömu stundu voru komnir út á reiðhjólin sín og stefndu að kránni eða upp í fjalls- hlíðina. Einnig nú fer fólkið úr bænum á sunnudögum. Göturnar tæmast einsog vinnustaðir. Ég ráfa um þær seinni hluta dagsins, og það getur liðið hálftími án þess nokkur mannvera sjáist á sumum þeirra. Þá er engu líkara en þökin, gangstéttirnar og veggirnir, og stundum jafnvel garðarnir hafi verið gerð aðeins fyrir einn mann einsog mig, sem kemur og fer og sér þau nálgast og fjarlægjast einsog fjöllin og trén í sveitinni. Jafnan er ein gata auðari en önnur. Stundum nem ég staðar til að virða 133
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132
Side 133
Side 134
Side 135
Side 136
Side 137
Side 138
Side 139
Side 140

x

Tímarit Máls og menningar

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.